فناوری های نوین در آموزش و یادگیری

تحولات شتابان فناوری در دهه های اخیر، نظام های آموزشی را با ضرورت بازاندیشی در رویکردهای یاددهی و یادگیری مواجه ساخته است. هدف پژوهش حاضر، تبیین نقش و کارکرد فناوری های نوین در بهبود آموزش و یادگیری و تحلیل تاثیرات آن ها بر کیفیت، اثربخشی و مدیریت فرآیندهای آموزشی است. این پژوهش با رویکرد مروری انجام شد و با بررسی و تحلیل نظام مند مطالعات و پژوهش های مرتبط داخلی، ابعاد مختلف به کارگیری فناوری های نوین در آموزش مورد واکاوی قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که فناوری های نوین موجب تحول در الگوهای یاددهی–یادگیری، افزایش تعامل آموزشی، ارتقای کیفیت و عمق یادگیری و امکان شخصی سازی مسیرهای یادگیری شده اند. همچنین نتایج حاکی از آن است که بهره گیری از فناوری های آموزشی در سطوح مختلف، به ویژه آموزش عالی، نقش مهمی در تحقق آموزش نسل چهارم و توسعه یادگیری مهارت محور و نوآورانه ایفا می کند. تحلیل یافته ها بیانگر آن است که استفاده هدفمند از فناوری های نوین، مدیریت آموزشی را داده محورتر ساخته و تجربه یادگیری را برای یادگیرندگان معنادارتر می کند. در مجموع، نتایج پژوهش نشان می دهد که فناوری های نوین به عنوان عنصری تحول آفرین، می توانند به بازتعریف مفاهیم آموزش و یادگیری و ارتقای کارآمدی نظام های آموزشی کمک شایانی نمایند.

کلیدواژه ها:

فناوری های نوین ، آموزش و یادگیری ، آموزش نسل چهارم ، یادگیری دیجیتال