بررسی راهبردهای طراحی غیرفعال برای سازگاری ساختمان های اداری با شرایط اقلیمی شهرهای ساحلی جنوب کشور

شرایط اقلیمی گرم و مرطوب در شهرهای ساحلی جنوب ایران، یکی از عوامل مهم تاثیرگذار بر کیفیت عملکرد ساختمان های اداری به شمار می رود. دمای بالای هوا، رطوبت قابل توجه، تابش شدید خورشید و نیاز مستمر به سرمایش، موجب افزایش مصرف انرژی و کاهش آسایش حرارتی کاربران ساختمان می شود. در چنین شرایطی، استفاده از راهبردهای طراحی غیرفعال می تواند راهکاری موثر برای کاهش وابستگی ساختمان به سیستم های مکانیکی و بهبود عملکرد محیطی آن باشد. طراحی مناسب جهت گیری ساختمان، کنترل تابش خورشیدی، ایجاد سایه، بهره گیری صحیح از بازشوها، استفاده از پوسته ساختمانی متناسب با اقلیم، انتخاب مصالح مناسب و سازمان دهی فضایی هماهنگ با شرایط محیطی، از جمله راهکارهایی هستند که می توانند در کاهش بار حرارتی و افزایش آسایش کاربران نقش داشته باشند. پژوهش حاضر با هدف تحلیل نقش راهبردهای طراحی غیرفعال در سازگاری ساختمان های اداری با شرایط اقلیمی شهرهای ساحلی جنوب ایران انجام شده است. نتایج نشان می دهد که توجه به ویژگی های اقلیمی از مراحل اولیه طراحی و تلفیق اصول معماری با نیازهای محیطی می تواند ضمن کاهش مصرف انرژی، کیفیت فضای داخلی و بهره وری ساختمان را نیز ارتقا دهد. از این منظر، طراحی غیرفعال را می توان یکی از مهم ترین رویکردها برای دستیابی به ساختمان های اداری پایدار و سازگار با اقلیم جنوب کشور دانست.

کلیدواژه ها:

طراحی غیرفعال ، معماری اقلیمی ، اقلیم گرم و مرطوب ، ساختمان های اداری ، آسایش حرارتی ، مصرف انرژی ، شهرهای ساحلی.