بررسی نقش فضای سبز شهری در ارتقای سیما و منظر شهری

سیما و منظر شهری به عنوان اولین لایه ارتباطی میان شهروند و محیط کالبدی، نقشی تعیین کننده در ادراک فضایی و ایجاد حس تعلق ایفا می کند. فضای سبز شهری نه تنها به عنوان ریه های تنفسی شهر، بلکه به عنوان یکی از عناصر اصلی فرم دهنده به ساختار بصری شهر شناخته می شود. در دهه های اخیر، با رشد شتابان شهرنشینی و غلبه سطوح سخت بتنی و آسفالتی، کیفیت بصری شهرها به شدت تنزل یافته است. فضای سبز شهری با ایجاد تنوع در بافت، رنگ و فرم، می تواند اغتشاشات بصری را تعدیل کرده و به فضا هویت ببخشد. هدف از این پژوهش، بررسی چندجانبه نقش پوشش گیاهی در ارتقای کیفیت های زیباشناختی و عملکردی منظر شهری است. از منظر مدیریت شهری، فضای سبز صرفا یک لایه تزیینی نیست، بلکه ابزاری برای پایداری زیست محیطی و تلطیف روان شهروندان در مواجهه با خشونت کالبدی شهر است.

کلیدواژه ها:

فضای سبز ، شهرداری ، حقوق شهروندی ، منظر شهری.