طراحی ساختمان های شهرداری بندرعباس با رویکرد اقلیم گرایانه و معماری بومی جنوب ایران

تحقیق حاضر با هدف بررسی و تحلیل طراحی ساختمان های شهرداری بندرعباس با رویکرد اقلیم گرایانه و بهره گیری از اصول معماری بومی جنوب ایران انجام شده است. اقلیم گرم و مرطوب بندرعباس، به دلیل ویژگی های خاص جغرافیایی، نیازمند راهکارهای معمارانه ای است که ضمن پاسخگویی به نیازهای عملکردی فضا، بتواند شرایط محیطی را به گونه ای مدیریت کند که آسایش حرارتی، کاهش مصرف انرژی و حفظ هویت بومی منطقه تامین شود. در این پژوهش، با استفاده از روش های ترکیبی شامل مطالعات کتابخانه ای، پرسشنامه، مصاحبه با کارشناسان و تحلیل نمونه های موردی، میزان تطابق فرم، مصالح، نحوه استقرار و عملکرد فضاهای ساختمانی با شرایط اقلیمی ارزیابی گردید. یافته ها نشان می دهد که علی رغم وجود برخی مولفه های اقلیمی در طراحی ها، اغلب ساختمان های شهرداری بندرعباس فاقد یکپارچگی در استفاده از اصول طراحی اقلیمی هستند و در بسیاری موارد از مصالح و فرم هایی استفاده شده که با شرایط آب وهوایی منطقه ناسازگارند. در نتیجه، این وضعیت موجب افزایش مصرف انرژی، کاهش کیفیت آسایش داخلی و تضعیف هویت معماری محلی شده است. تحقیق بر ضرورت بهره گیری هم زمان از فناوری های نوین طراحی (نظیر Revit، Ecotect و GIS) با دانش بومی تاکید کرده و پیشنهاد می کند شهرداری ها نقش فعال تری در تدوین ضوابط و سیاست های اقلیم محور ایفا کنند.

کلیدواژه ها:

طراحی اقلیمی ، بندرعباس ، معماری بومی جنوب ، شهرداری ، اقلیم گرم و مرطوب ، پایداری معماری