واکاوی عدالت در توزیع خدمات بهداشت محیطی شهری؛ با تاکید بر صیانت از حقوق برابر شهروندی در محله های مختلف

مقدمه: دسترسی به خدمات بهداشتی-محیطی سالم و ایمن، یکی از بنیادی ترین حقوق شهروندی و پیش شرط ارتقای کیفیت زندگی در محیط های شهری است. با این حال، در بسیاری از کلان شهرها، توزیع این خدمات به دلیل عوامل اقتصادی-اجتماعی، جغرافیایی و سیاست های مدیریتی، به صورت نامتوازن صورت می گیرد. این عدم توازن منجر به شکل گیری نابرابری های محیطی می شود، به گونه ای که برخی محله های محروم یا حاشیه شهر، با کمبود خدمات اساسی بهداشت محیط مواجه بوده و در مقابل، در مناطق مرکزی یا مرفه، این خدمات با کیفیت بالاتری ارائه می گردد. بنابراین، تحلیل عدالت در توزیع این خدمات، برای صیانت از حقوق برابر شهروندان در تمامی اقشار جامعه ضروری است.هدف: هدف اصلی این پژوهش، واکاوی و تحلیل وضعیت عدالت در توزیع خدمات بهداشت محیطی شهری و شناسایی شکاف های موجود در ارائه این خدمات میان محله های مختلف است. روش: این پژوهش با رویکرد مطالعه مروری و تحلیلی انجام شده است. در این راستا، متون نظری، گزارش های مدیریتی و مقالات پژوهشی مرتبط با محورهای عدالت محیطی، حقوق شهروندی و مدیریت بهداشت شهری مورد بررسی قرار گرفتندنتایج و یافته ها: یافته های این مطالعه مروری نشان می دهد که توزیع خدمات بهداشت محیطی در سازمان های شهری، بیشتر بر اساس تراکم جمعیت یا جذب عوارض صورت می گیرد تا بر اساس نیازهای بهداشتی محله؛ این امر منجر به تضعیف حقوق شهروندی در محله های کم برخوردار شده است. نتایج حاکی از آن است که محله های حاشیه شهر به دلیل نبود زیرساخت های مناسب، با ریسک های بهداشتی بیشتری مواجه اند، در حالی که خدمات پیشگیرانه و نظارتی در این مناطق به شدت ضعیف تر از مناطق مرکزی است.

کلیدواژه ها:

عدالت محیطی ، خدمات بهداشت_محیطی ، حقوق شهروندی ، توزیع خدمات.