طراحی یک مدل درآمدزایی پایدار برای شهرداری منطقه ۲ سیرجان مبتنی بر ارزش افزایی زمین، ریزکاربری های شهری و حکمرانی داده

در شرایط کنونی اقتصاد شهری ایران، وابستگی شهرداری ها به درآمدهای ناپایدار حاصل از صدور پروانه و فروش تراکم، تاب آوری مالی آن ها را در برابر نوسانات اقتصادی کاهش داده است. شهرداری منطقه ۲ سیرجان، به عنوان یکی از مناطق استراتژیک در قطب صنعتی و معدنی جنوب شرق کشور، با چالش های مشابهی در تامین بودجه پایدار روبه رو است. هدف پژوهش حاضر، ارائه یک مدل جامع درآمدزایی با رویکرد «دارایی محور» است. در این تحقیق با استفاده از روش ترکیبی (کیفی-کمی)، ابتدا دارایی های غیرفعال منطقه ۲ شناسایی و سپس با استفاده از رویکرد «حکمرانی داده»، پتانسیل های درآمدزایی نهفته در «ارزش افزایی زمین» و «ریزکاربری های شهری» تحلیل شده است. نتایج مدل سازی نشان می دهد که تلفیق ابزارهای مالی نوین (مانند تملک ارزش افزوده) با مدیریت هوشمند داده های مکانی، می تواند سهم درآمدهای پایدار را در بودجه منطقه تا ۴۰ درصد طی یک دوره ۳ ساله افزایش دهد. این مقاله به عنوان یک نقشه راه برای مدیران مالی شهرداری، راهکارهایی برای شناسایی منابع پنهان، کاهش هزینه های عملیاتی از طریق هوشمندسازی و تجاری سازی فضاهای کم بازده شهری ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

شهرداری سیرجان ، درآمد پایدار ، ارزش افزایی زمین ، ریزکاربری های شهری ، حکمرانی داده ، مدیریت دارایی های شهری.