تاثیر هوش مصنوعی مولد بر تجربه کارکنان: ارائه چارچوبی برای بازطراحی نقش مدیریت منابع انسانی در سازمان ها

گسترش هوش مصنوعی مولد، ماهیت بسیاری از فعالیت های سازمانی را دستخوش تغییر کرده و مدیریت منابع انسانی را از یک واحد عمدتا اداری به یکی از بازیگران اصلی تحول دیجیتال سازمان تبدیل کرده است. هدف پژوهش حاضر، ارائه چارچوبی برای تبیین تاثیر هوش مصنوعی مولد بر تجربه کارکنان و بازطراحی نقش مدیریت منابع انسانی در سازمان های آینده است. در این پژوهش، با اتکا به ادبیات نظری و مطالعات داخلی و خارجی، ابعاد اصلی استفاده از هوش مصنوعی مولد در مدیریت منابع انسانی شامل خودکارسازی فعالیت های اداری، شخصی سازی یادگیری و توسعه، پشتیبانی از تصمیم گیری، بهبود ارتباطات سازمانی، تحلیل داده های کارکنان و ارتقای تجربه کارکنان بررسی شده است. شواهد پژوهشی نشان می دهد که استفاده هدفمند از هوش مصنوعی می تواند سرعت و دقت فرایندهای منابع انسانی را افزایش داده و زمینه تمرکز متخصصان منابع انسانی بر فعالیت های راهبردی تر را فراهم کند؛ با این حال، پیامدهای منفی احتمالی نظیر کاهش اعتماد، نگرانی درباره حریم خصوصی، سوگیری الگوریتمی، ابهام در تصمیم های هوشمند و احساس ناامنی شغلی نیز باید مورد توجه قرار گیرد. پژوهش های جدید نشان داده اند که اعتماد کارکنان به فناوری و نحوه تجربه آنان از کاربرد هوش مصنوعی می تواند بر پذیرش فناوری و پیامدهای سازمانی آن اثرگذار باشد. بر مبنای تحلیل ادبیات، چارچوب پیشنهادی پژوهش نشان می دهد که اثر هوش مصنوعی مولد بر تجربه کارکنان به صورت مستقیم و همچنین از طریق کیفیت تصمیم های منابع انسانی، شخصی سازی خدمات، یادگیری سازمانی و اعتماد به فناوری شکل می گیرد. در مقابل، حکمرانی داده، عدالت الگوریتمی، شفافیت و نظارت انسانی به عنوان عوامل تعدیل کننده این رابطه مطرح می شوند. نتیجه کلی پژوهش آن است که هوش مصنوعی مولد زمانی می تواند به بهبود تجربه کارکنان منجر شود که به عنوان ابزار تقویت توانایی انسان و نه جایگزین کامل قضاوت انسانی به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی مولد ، مدیریت منابع انسانی ، تجربه کارکنان ، اعتماد به فناوری ، عدالت الگوریتمی ، یادگیری سازمانی ، تحول دیجیتال