ارائه و ارزیابی یک چارچوب آموزشی مبتنی بر «دوقلوی دیجیتال» و هوش مصنوعی برای آموزش شبکه های هوشمند برق
محل انتشار: اولین همایش بین المللی هوش مصنوعی و علوم انسانی: از نوآوری تا تحول در آموزش و روان شناسی
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 27
فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
AHITEP01_077
تاریخ نمایه سازی: 11 شهریور 1405
چکیده مقاله:
در نظام های آموزشی مهندسی معاصر و صنایع انرژی پیشرفته و درحال توسعه که شبکه های هوشمند برق به عنوان پیچیده ترین و حیاتی ترین زیرساخت های هر جامعه، با چالش های بی سابقه ای مانند افزایش نفوذ منابع انرژی تجدیدپذیر، رشد چشمگیر بارهای جدید، و نیاز مبرم به افزایش قابلیت اطمینان و تاب آوری مواجه هستند، یکی از مهم ترین و حساسترین موضوعاتی که توجه پژوهشگران، مدرسان مهندسی برق، طراحان آموزشی و سیاست گذاران انرژی را به خود جلب کرده است، مسئله ارائه و ارزیابی یک چارچوب آموزشی مبتنی بر دوقلوی دیجیتال و هوش مصنوعی برای آموزش شبکه های هوشمند برق است و روش های سنتی آموزش مهندسی برق که عمدتا بر سخنرانی های نظری، شبیه سازی های ساده، و آزمایش های فیزیکی محدود استوار بوده اند و به دانشجویان امکان تجربه عملی و تعاملی با پیچیدگی های شبکه های هوشمند را نمی دهند، به وضوح از پاسخگویی به نیازهای پیچیده و پویای عصر انرژی دیجیتال و تربیت نسلی از مهندسان توانمند، خلاق و آشنا با فناوری های نوین ناتوان اند و در این میان، چارچوب آموزشی مبتنی بر دوقلوی دیجیتال و هوش مصنوعی به عنوان یک رویکرد آموزشی نوین و ضروری، با فراهم آوردن امکان ایجاد یک کپی دیجیتال دقیق و پویا از شبکه های هوشمند برق، شبیه سازی سناریوهای واقعی و پیش بینی نشده در محیطی امن و بدون خطر، ارائه بازخورد هوشمند و شخصی سازی شده به دانشجویان با استفاده از الگوریتم های یادگیری ماشین، امکان آزمایش و خطا و یادگیری از اشتباهات بدون تحمیل هزینه به شبکه واقعی، و پرورش مهارت های حل مسئله، تفکر انتقادی و تصمیم گیری در شرایط پیچیده، می تواند به عنوان یک راه حل کارآمد و تحول آفرین برای افزایش کیفیت آموزش مهندسی برق، پرورش مهارت های عملی و تحلیلی دانشجویان، و تربیت نسلی از مهندسان توانمند و آشنا با فناوری های نوین در عرصه شبکه های هوشمند مطرح شود و این پژوهش که با هدف بررسی جامع ابعاد، مولفه ها، اهمیت، روش ها و چالش های ارائه و ارزیابی یک چارچوب آموزشی مبتنی بر دوقلوی دیجیتال و هوش مصنوعی برای آموزش شبکه های هوشمند برق انجام شده است، نشان می دهد که این چارچوب فراتر از یک نرم افزار شبیه سازی ساده، شامل مجموعه ای از شایستگی های فنی، آموزشی، تعاملی، تحلیلی و ارزشیابی است که به دانشجویان امکان می دهد تا به عنوان مهندسانی توانمند، خلاق و آینده نگر در عرصه شبکه های هوشمند ایفای نقش کنند و با ایجاد تعادل میان تئوری و عمل، شبیه سازی و واقعیت، و یادگیری فردی و مشارکتی، به درک عمیق تری از مفاهیم پیچیده شبکه های هوشمند و مهارت های عملی مورد نیاز صنعت برق دست یابند و همچنین، این پژوهش بر این نکته تاکید دارد که چارچوب آموزشی مبتنی بر دوقلوی دیجیتال و هوش مصنوعی نه تنها به افزایش کیفیت یادگیری، تعمیق درک مفاهیم، و پرورش مهارت های عملی و تحلیلی در دانشجویان کمک می کند، بلکه به افزایش انگیزه، مشارکت، و خلاقیت آنان در فرایند یادگیری یاری می رساند و بدین ترتیب، این چارچوب می تواند به عنوان یک سرمایه آموزشی و فناورانه حیاتی در نظام های آموزشی مهندسی برق عصر دیجیتال عمل کند و به تحقق اهداف آموزش عالی و تربیت مهندسانی توانمند و کارآمد برای صنعت برق کمک نماید؛ بااین حال، یافته های این پژوهش بر این نکته تاکید دارد که پیاده سازی چارچوب آموزشی مبتنی بر دوقلوی دیجیتال و هوش مصنوعی با چالش های جدی ازجمله هزینه های بالای راه اندازی و نگهداری زیرساخت های فنی، کمبود داده های واقعی و باکیفیت برای ایجاد دوقلوی دیجیتال دقیق، پیچیدگی مدل سازی شبکه های هوشمند و نیاز به تخصص های میان رشته ای، کمبود نیروی انسانی متخصص در زمینه دوقلوی دیجیتال و هوش مصنوعی در دانشگاه ها، مقاومت برخی اساتید و دانشجویان در برابر پذیرش روش های نوین آموزشی، و همچنین نبود چارچوب های ارزشیابی استاندارد برای سنجش اثربخشی این رویکرد مواجه است و در غیاب برنامه ریزی دقیق، سرمایه گذاری هدفمند و حمایت نهادی، ممکن است به جای افزایش کیفیت آموزش و کاهش شکاف میان دانشگاه و صنعت، به افزایش هزینه ها، کاهش پذیرش دانشجویان، و حتی تضعیف اعتماد به روش های نوین آموزشی منجر شود؛ در نهایت، پژوهش بر ضرورت سرمایه گذاری هدفمند در زیرساخت های فنی و داده ای، توانمندسازی اساتید و دانشجویان در حوزه دوقلوی دیجیتال و هوش مصنوعی، طراحی چارچوب های ارزشیابی استاندارد و مبتنی بر شواهد، ایجاد همکاری میان دانشگاه، صنعت و مراکز تحقیقاتی، و تدوین برنامه درسی تدریجی و عملی برای پیاده سازی این چارچوب در دوره های کارشناسی و کارشناسی ارشد مهندسی برق تاکید می ورزد تا بتوان از ظرفیت های بی نظیر این رویکرد برای ارتقای کیفیت آموزش مهندسی برق، پرورش مهارت های عملی و تحلیلی دانشجویان، و تربیت نسلی از مهندسان توانمند و آشنا با فناوری های نوین در عرصه شبکه های هوشمند بهره برداری کرد و گامی موثر در جهت تحول بنیادین نظام آموزشی مهندسی برق ایران در مواجهه با چالش های عصر انرژی دیجیتال برداشت.
کلیدواژه ها:
دوقلوی دیجیتال ، هوش مصنوعی ، آموزش مهندسی برق ، شبکه های هوشمند ، شبیه سازی تعاملی ، یادگیری مبتنی بر پروژه ، آزمایشگاه مجازی.
نویسندگان
فریبرز مرادی سیزکوهی
کارشناسی مهندسی برق قدرت