بررسی رابطه ی اضطراب و یادگیری عمیق زبان انگلیسی

اضطراب به عنوان یکی از متغیرهای مهم عاطفی-شناختی، نقشی تعیین کننده در کیفیت یادگیری عمیق دارد. هدف این مقاله بررسی رابطه میان اضطراب و یادگیری عمیق و تبیین سازوکارهایی است که از طریق آن ها اضطراب می تواند فرآیندهای پردازش شناختی، درک مفهومی، حافظه فعال و انگیزش تحصیلی را تحت تاثیر قرار دهد. مرور منابع نشان می دهد که اضطراب، به ویژه اضطراب کلاس درس و اضطراب امتحان، با کاهش تمرکز، افزایش اجتناب از موقعیت های یادگیری، تضعیف خودکارآمدی و گرایش به یادگیری سطحی همراه است. در مقابل، هوش هیجانی، انگیزه پیشرفت، خودپنداره مثبت و محیط آموزشی حمایتی می توانند اثرات منفی اضطراب را تعدیل کرده و زمینه را برای یادگیری عمیق فراهم سازند. همچنین، یافته ها حاکی از آن است که معلم، شیوه تدریس، روابط کلاسی و فرصت های یادگیری مشارکتی در کاهش اضطراب و تقویت درگیری شناختی دانش آموزان نقش اساسی دارند. بر این اساس، می توان نتیجه گرفت که برای تحقق یادگیری عمیق، توجه هم زمان به ابعاد شناختی و عاطفی یادگیری ضروری است و مدیریت اضطراب باید به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از طراحی آموزشی مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

اضطراب ، یادگیری عمیق ، اضطراب امتحان ، هوش هیجانی ، خودکارآمدی ، انگیزش تحصیلی