از سنجش نتایج تا اصلاح فرایند تدریس؛ بازطراحی عملکرد آموزشی مدرسه بر پایه شواهد و گفت وگوی حرفه ای با دبیران

بهبود یادگیری دانش آموزان تنها با افزایش ساعات آموزش یا تاکید بر کسب نمره بالاتر تحقق نمی یابد، بلکه نیازمند شناخت دقیق نقاط قوت و ضعف فرایند آموزشی و واکنش مناسب به آن هاست. بر همین اساس، در این اقدام پژوهی تلاش شد ظرفیت داده های آموزشی مدرسه به ابزاری برای شناسایی مسائل یادگیری و اصلاح تدریجی شیوه های تدریس تبدیل شود. این پژوهش در دبیرستان های بدر و فردوس منطقه پیربکران اصفهان و با مشارکت دبیران دوره متوسطه انجام گرفت. مسئله اصلی پژوهش، فاصله میان اطلاعات موجود در نتایج ارزشیابی و استفاده عملی از این اطلاعات برای بهبود فرایند تدریس بود.برای بررسی و اصلاح این وضعیت، ابتدا نتایج امتحانات نیمسال اول، گزارش های آموزشی و شواهد حاصل از حضور در کلاس ها مورد بررسی قرار گرفت. در ادامه، از طریق گفت وگو با دبیران و دریافت دیدگاه آنان درباره دشواری های آموزشی، عوامل موثر بر افت یا پیشرفت تحصیلی دانش آموزان شناسایی شد. یافته های اولیه مبنای برگزاری نشست های تخصصی، تبادل تجربه میان دبیران و ارائه بازخوردهای مشخص و متناسب با نیاز هر کلاس قرار گرفت. در این فرایند، بازخورد به جای آنکه صرفا جنبه ارزیابی عملکرد داشته باشد، به عنوان فرصتی برای گفت وگوی حرفه ای و یافتن راهکارهای قابل اجرا مورد استفاده قرار گرفت.بررسی نتایج پس از اجرای اقدامات نشان داد که استفاده منظم از شواهد آموزشی و تبدیل آن ها به گفت وگوی حرفه ای، زمینه مناسبی برای بازنگری در روش های تدریس فراهم می کند. همچنین در روند اجرا، افزایش توجه دبیران به نتایج ارزشیابی، مشارکت بیشتر آنان در بررسی مسائل آموزشی و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان مشاهده شد. برآیند این تجربه نشان داد که مدیریت آموزشی زمانی می تواند نقش موثرتری در ارتقای کیفیت یادگیری داشته باشد که اطلاعات حاصل از ارزشیابی را از سطح گزارش های آماری فراتر برده و آن را به مبنایی برای تصمیم گیری، همکاری حرفه ای و اصلاح مستمر تدریس تبدیل کند

کلیدواژه ها:

مدیریت آموزشی ، شواهد یادگیری ، گفت وگوی حرفه ای ، بازخورد آموزشی ، ارزشیابی تحصیلی ، اقدام پژوهی