ارزیابی تاثیر رژیم های مختلف آبیاری و محلول پاشی نیتروژن برخصوصیات فیزیولوژیک، عملکرد و اجزای عملکرد دانه ارزن معمولی (Panicum Meliacium)

به منظور بررسی تاثیر رژیم های آبیاری و محلول پاشی نیتروژن بر خصوصیات فیزیولوژیکی و عملکرد دانه ارزن معمولی، آزمایشی به صورت کرت های خرد شده در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در سال ۱۳۹۳ در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه آزاد بیرجند اجرا گردید. عامل اصلی آبیاری در سه سطح بر اساس میزان تبخیر از تشتک تبخیر کلاس A ( به ترتیب۲۰۰،۳۰۰ و ۱۰۰ میلی متر تبخیر تجمعی) و عامل فرعی سطوح نیتروژن در چهار سطح(به ترتیب معادل شاهد، محلول پاشی نیتروژن، نیتروژن جامد و محلول پاشی نیتروژن+جامد) بود. صفات انداره گیری شده شامل کلروفیل، محتوی نسبی آب برگ، هدایت روزنه ای، عملکرد دانه، وزن هزار دانه، تعداد دانه در خوشه، تعداد خوشه در متر مربع و عملکرد بیولوژیک بود. نتایج نشان داد با اعمال تنش کم آبی نسبت به تیمار بدون تنش عملکرد دانه، وزن هزار دانه، وزن خشک خوشه ها و هدایت روزنه ای به ترتیب ۲۳، ۴۳، ۲۹و ۶۳ درصد کاهش یافت. مقایسه میانگین های محلول پاشی نیتروژن نیز نشان داد که کاربرد نیتروژن با غلظت ۲ در هزار وزن هزار دانه، وزن خشک ساقه و برگ، شاخص کلروفیل مرحله اول و شاخص کلروفیل مرحله دوم را به طور معنی دار و به ترتیب ۴۵، ۱۴، ۲۶ و ۱۳ درصد نسبت به تیمار عدم محلول پاشی افزایش داد. همچنین بهترین عملکرد دانه در تیمار آبیاری بدون تنش و محلول پاشی نیتروژن و جامد حاصل شد. به طور کلی نتایج نشان داد که در شرایط این تحقیق، استفاده از تیمار آبیاری پس از ۱۰۰ میلی متر تبخیر تجمعی و محلول پاشی نیتروژن و جامد پیشنهاد می گردد زیرا عملکرد قابل قبولی به دست آمده است.

کلیدواژه ها:

ارزن معمولی ، رژیم های آبیاری ، محلول پاشی نیتروژن ، خصوصیات فیزیولوژیکی ، عملکرد