نقش الگوهای یادگیری مشارکتی در تقویت اعتمادبه نفس و مهارت های اجتماعی دانش آموزان

اعتمادبه نفس از مهم ترین عوامل موثر بر موفقیت تحصیلی، اجتماعی و عاطفی دانش آموزان به شمار می آید و نقش تعیین کننده ای در میزان مشارکت، انگیزش و عملکرد آنان در محیط های آموزشی دارد. یکی از رویکردهای نوین آموزشی که می تواند زمینه رشد اعتمادبه نفس دانش آموزان را فراهم سازد، یادگیری مشارکتی است. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر الگوهای یادگیری مشارکتی بر تقویت اعتمادبه نفس دانش آموزان و تبیین ابعاد مختلف این رابطه انجام شده است. پژوهش حاضر از نوع توصیفی تحلیلی بوده و با استفاده از منابع علمی، پژوهش های پیشین و مبانی نظری مرتبط مورد بررسی قرار گرفته است.یافته های پژوهش نشان می دهد که یادگیری مشارکتی از طریق ایجاد فرصت های تعامل، تبادل نظر، مسئولیت پذیری و همکاری گروهی، زمینه رشد مهارت های ارتباطی و اجتماعی دانش آموزان را فراهم می کند. مشارکت در فعالیت های گروهی و انجام پروژه های مشترک، احساس موفقیت و شایستگی را در دانش آموزان افزایش داده و موجب تقویت خودباوری و اعتمادبه نفس آنان می شود. همچنین، این شیوه آموزشی با کاهش ترس از شکست و ایجاد فضایی حمایتی، امکان بروز توانایی ها و استعدادهای فردی را برای دانش آموزان فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

یادگیری مشارکتی ، اعتمادبه نفس ، خودباوری ، مهارت های اجتماعی ، مشارکت دانش آموزان ، آموزش فعال