بررسی اثربخشی آموزش تعاملی در مقایسه با آموزش سنتی بر یادگیری، انگیزش و مهارت های اجتماعی دانش آموزان

هدف این پژوهش، بررسی تاثیر آموزش تعاملی در مقایسه با آموزش سنتی بر میزان یادگیری، انگیزش تحصیلی و رشد مهارت های اجتماعی دانش آموزان است. آموزش سنتی که عمدتا بر انتقال یک سویه اطلاعات از معلم به دانش آموز استوار است، در بسیاری از موارد فرصت مشارکت فعال فراگیران را محدود می کند. در مقابل، آموزش تعاملی با تاکید بر مشارکت، همکاری و یادگیری فعال، زمینه یادگیری عمیق تر و ماندگارتر را فراهم می سازد.بررسی مبانی نظری و پژوهش های پیشین نشان می دهد که به کارگیری روش های تعاملی، علاوه بر افزایش درک مفهومی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان، موجب تقویت مهارت های ارتباطی، همکاری گروهی، تفکر انتقادی و توانایی حل مسئله نیز می شود. یافته های این پژوهش حاکی از آن است که استفاده از راهبردهایی مانند بحث های گروهی، فعالیت های مشارکتی، پروژه های عملی و بهره گیری از فناوری های نوین آموزشی، نقش موثری در افزایش کیفیت یادگیری و ارتقای انگیزه دانش آموزان دارد.نتایج همچنین نشان می دهد که تلفیق مناسب آموزش تعاملی با برخی عناصر موثر آموزش سنتی می تواند به ایجاد محیطی پویا، اثربخش و دانش آموزمحور منجر شود. در مجموع، این پژوهش بر اهمیت توسعه و گسترش روش های فعال آموزشی در مدارس تاکید دارد و پیشنهاد می کند که معلمان و برنامه ریزان آموزشی با فراهم سازی فرصت های یادگیری مشارکتی، زمینه رشد همه جانبه دانش آموزان را فراهم آورند

کلیدواژه ها:

آموزش تعاملی ، یادگیری فعال ، انگیزش تحصیلی ، مهارت های اجتماعی ، یادگیری مشارکتی ، فناوری آموزشی