تاثیر آموزش مهارت های هوش هیجانی بر بهبود کیفیت تدریس در دوره ابتدایی

کیفیت تدریس در دوره ابتدایی به شدت وابسته به تعاملات عاطفی معلم و دانش آموز است. هدف این پژوهش، بررسی تاثیر آموزش هوش هیجانی (EI) بر کیفیت تعاملات آموزشی و عملکرد حرفه ای معلمان است. این مطالعه با روش نیمه تجربی بر روی نمونه ای از معلمان دوره ابتدایی اجرا شد. شرکت کنندگان در یک دوره آموزشی متمرکز بر چهار مولفه «خودآگاهی»، «مدیریت هیجان»، «همدلی» و «مهارت های اجتماعی» شرکت کردند. داده ها از طریق مقیاس سنجش کیفیت تدریس و مشاهده ساختاریافته کلاس درس جمع آوری گردید. یافته ها نشان داد که ارتقای هوش هیجانی معلمان منجر به کاهش تنش های کلاسی، بهبود مدیریت رفتاری دانش آموزان و افزایش مشارکت فعال آن ها در فرآیند یادگیری می شود. نتایج این پژوهش بر ضرورت بازنگری در «برنامه های درسی ضمن خدمت معلمان» (Teacher Professional Development Curriculum) تاکید دارد؛ به گونه ای که هوش هیجانی نه به عنوان یک مهارت جانبی، بلکه به عنوان یک مولفه هسته ای در برنامه ریزی آموزشی لحاظ گردد تا بهزیستی روانی (Well-being) در محیط مدرسه محقق شود.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، کیفیت تدریس ، دوره ابتدایی ، مدیریت آموزشی ، توانمندسازی معلمان