نقش هوش عاطفی معلم در مدیریت کلاس درس

هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر سطح هوش عاطفی معلمان بر کیفیت مدیریت رفتاری و سازماندهی محیط یادگیری در کلاس درس است. در دنیای امروز مدیریت کلاس تنها به تسلط بر نظم محدود نمی شود بلکه نیازمند درک عواطف متقابل میان معلم و شاگرد است. در این راستا متغیرهای هوش عاطفی شامل خودآگاهی و مدیریت هیجانات به عنوان پیش بین های اصلی توانایی معلم در کنترل تنش های کلاسی مورد بررسی قرار گرفتند. پژوهش حاضر از نظر هدف در دسته مطالعات توصیفی و از نظر روش در رده پژوهش های کتابخانه ای و مرور نظام مند قرار می گیرد. در این نوع رویکرد، هدف اصلی شناسایی و تحلیل نقش هوش عاطفی معلمان در مدیریت کلاس از طریق بررسی متون تخصصی، مقالات علمی و کتب مرجع است. در این راستا، پژوهشگر با اتکا به منابع معتبر، تلاش نموده است تا الگوهای تکرار شونده در رابطه بین متغیرهای عاطفی معلم و نظم کلاسی را استخراج نماید.فرآیند گردآوری داده ها در این مطالعه بر اساس استراتژی جستجوی نظام مند در پایگاه های داده آموزشی و کتابخانه های تخصصی صورت گرفته است. معیارهای ورود به این پژوهش شامل انتشار مقالات در بازه زمانی ده سال اخیر، تمرکز بر متغیرهای هوش عاطفی و مدیریت رفتاری و همچنین معتبر بودن نویسندگان و ناشران بوده است. پس از شناسایی منابع اولیه، تمامی متون با رویکرد تحلیل محتوا مورد بررسی قرار گرفتند تا چارچوبی جامع از تاثیرات هیجانی معلم بر محیط یادگیری ترسیم شود. نتایج تحلیل داده ها نشان می دهد معلمانی که از توانمندی بالاتری در شناخت احساسات خود و دیگران برخوردار هستند بتوانند محیطی امن تر و پویا تر برای یادگیری ایجاد کنند. این یافته ها تایید می کند که هوش عاطفی به طور مستقیم بر کاهش رفتارهای ناهنجار دانش آموزان اثر می گذارد و باعث افزایش تعاملات مثبت در فضای آموزشی می شود. در نهایت نتایج حاکی از آن است که ارتقای مهارت های عاطفی معلمان منجر به بهبود چشمگیر نظم کلاسی و افزایش بازدهی تحصیلی دانش آموزان می گردد.

کلیدواژه ها:

هوش عاطفی ، مدیریت کلاس ، رفتار دانش آموز ، تعاملات آموزشی