عزت نفس و یادگیری مشارکتی در حیطه آموزش

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه میان عزت نفس و یادگیری مشارکتی در حیطه آموزش به نگارش درآمده است. یادگیری مشارکتی به عنوان یکی از رویکردهای موثر آموزشی در دهه های اخیر توجه بسیاری از پژوهشگران حوزه تعلیم و تربیت را به خود جلب کرده است. این روش که بر همکاری فعال فراگیران در فرآیند یادگیری تاکید دارد، می تواند تاثیرات عمیقی بر ابعاد مختلف رشد فردی و اجتماعی دانش آموزان از جمله عزت نفس آنان بر جای گذارد. عزت نفس به عنوان ارزیابی فرد از ارزشمندی و شایستگی خویش، یکی از مهم ترین مولفه های سلامت روانی و پیشرفت تحصیلی محسوب می شود. در این مقاله، ابتدا مفاهیم بنیادین عزت نفس و یادگیری مشارکتی تبیین گردیده و سپس مبانی نظری و پیشینه پژوهش در این حوزه مورد بررسی قرار گرفته است. یافته های پژوهش های متعدد نشان می دهد که یادگیری مشارکتی از طریق ایجاد تعاملات مثبت میان همسالان، تقویت حس تعلق به گروه، افزایش مسئولیت پذیری فردی و ارائه بازخوردهای سازنده، می تواند به ارتقاء چشمگیر عزت نفس دانش آموزان بینجامد. همچنین، پژوهش های فراتحلیل تایید کرده اند که محیط های یادگیری مبتنی بر همکاری در مقایسه با محیط های رقابتی و فردگرایانه، تاثیر مثبت تری بر عزت نفس فراگیران دارند.

کلیدواژه ها:

عزت نفس ، یادگیری مشارکتی ، آموزش ، تعاملات همسالان ، نظریه وابستگی متقابل اجتماعی