اضطراب و یادگیری زبان انگلیسی در مدرسه

اضطراب یادگیری زبان خارجی یکی از مهم ترین عوامل عاطفی موثر بر فرایند یادگیری زبان انگلیسی در محیط های آموزشی به شمار می رود. این پژوهش با هدف بررسی ابعاد، علل، پیامدها و راهکارهای مقابله با اضطراب یادگیری زبان انگلیسی در مدارس انجام شده است. چارچوب نظری این پژوهش بر اساس مدل سه بعدی اضطراب زبان خارجی هورویتز، هورویتز و کوپ (۱۹۸۶) شامل هراس از برقراری ارتباط، اضطراب امتحان و ترس از ارزیابی منفی بنا شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که عوامل متعددی از جمله کمبود دانش واژگانی، ترس از اشتباه، کمبود اعتمادبه نفس، محیط کلاسی غیرحمایت گر، روش های تدریس نامناسب و فشار همسالان به افزایش اضطراب زبان آموزان دامن می زنند. این اضطراب پیامدهای گسترده ای از جمله کاهش مشارکت در کلاس، افت عملکرد تحصیلی، کاهش تمایل به برقراری ارتباط و تضعیف انگیزه یادگیری را به همراه دارد. با این حال، پژوهش های اخیر نشان داده است که اضطراب می تواند جنبه های تسهیل کننده نیز داشته باشد و در برخی موارد به افزایش انگیزه و تلاش برای یادگیری منجر شود. راهکارهای موثر برای کاهش اضطراب زبان شامل ایجاد محیط های حمایت گر، استفاده از روش های تدریس مشارکتی، ارائه بازخورد مثبت، به کارگیری فناوری های نوین آموزشی و توانمندسازی روان شناختی زبان آموزان است. این پژوهش بر ضرورت توجه نظام های آموزشی به ابعاد عاطفی یادگیری زبان و طراحی برنامه های درسی کاهش دهنده اضطراب تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

اضطراب یادگیری زبان خارجی ، اضطراب کلاس زبان خارجی ، یادگیری زبان انگلیسی