بررسی تاثیر آموزش STEM مبتنی بر فعالیت های عملی و دیجیتال بر حل مسئله و کارکردهای اجرایی دانش آموزان دارای نیازهای ویژه

آموزش STEM به عنوان رویکردی میان رشته ای، با تلفیق علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات، فرصت های مناسبی برای توسعه مهارت های شناختی و حل مسئله دانش آموزان فراهم می کند. هدف مقاله حاضر، بررسی تاثیر آموزش STEM مبتنی بر فعالیت های عملی و دیجیتال بر توانایی حل مسئله و کارکردهای اجرایی دانش آموزان دارای نیازهای ویژه است. این مقاله با رویکرد مروری و با بررسی مطالعات مرتبط با آموزش STEM، یادگیری عملی، فناوری های دیجیتال، آموزش فراگیر و ویژگی های شناختی دانش آموزان دارای نیازهای ویژه تدوین شده است. یافته های مطالعات نشان می دهد که فعالیت های عملی STEM از طریق ایجاد موقعیت های واقعی برای تجربه، آزمایش، طراحی، خطا و اصلاح، می توانند مشارکت فعال یادگیرندگان را افزایش داده و زمینه تقویت مهارت های حل مسئله را فراهم کنند. همچنین، استفاده هدفمند از ابزارهای دیجیتال، شبیه سازها، محیط های تعاملی و فعالیت های چندرسانه ای می تواند دسترسی دانش آموزان دارای نیازهای ویژه به مفاهیم پیچیده را تسهیل و فرصت های یادگیری متناسب با تفاوت های فردی ایجاد کند. فعالیت های STEM همچنین می توانند مولفه هایی مانند برنامه ریزی، انعطاف پذیری شناختی، کنترل بازداری، توجه و حافظه کاری را درگیر کنند؛ مولفه هایی که از عناصر اساسی کارکردهای اجرایی محسوب می شوند. با این حال، اثربخشی این رویکرد به طراحی مناسب فعالیت ها، دسترس پذیری فناوری، آموزش معلمان، تناسب فعالیت با نیازهای شناختی و جسمانی دانش آموزان و فراهم کردن حمایت های آموزشی وابسته است. در مجموع، آموزش STEM مبتنی بر فعالیت های عملی و دیجیتال، در صورت طراحی فراگیر و متناسب با نیازهای یادگیرندگان، می تواند رویکردی موثر برای تقویت حل مسئله و کارکردهای اجرایی دانش آموزان دارای نیازهای ویژه باشد.

کلیدواژه ها:

زش STEM ، دانش آموزان دارای نیازهای ویژه ، فعالیت های عملی ، فناوری های دیجیتال ، کارکردهای اجرایی