تاثیر استفاده از دستیارهای آموزشی هوش مصنوعی بر یادگیری خودراهبر و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

گسترش فناوری های هوش مصنوعی در نظام آموزشی، فرصت های جدیدی را برای حمایت از فرایند یادگیری و تقویت نقش فعال دانش آموزان در آموزش فراهم کرده است. یکی از کاربردهای مهم این فناوری، استفاده از دستیارهای آموزشی هوش مصنوعی است که می توانند با ارائه توضیحات، پاسخ گویی به پرسش ها، پیشنهاد منابع، ارائه بازخورد و تنظیم فعالیت های یادگیری، از دانش آموزان در مسیر یادگیری حمایت کنند. مقاله حاضر با هدف بررسی تاثیر استفاده از دستیارهای آموزشی هوش مصنوعی بر یادگیری خودراهبر و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان، به مرور و تحلیل مباحث و یافته های پژوهشی مرتبط با این حوزه می پردازد. یادگیری خودراهبر مستلزم آن است که دانش آموز بتواند اهداف یادگیری خود را تعیین کند، فرایند یادگیری را برنامه ریزی و مدیریت نماید، میزان پیشرفت خود را ارزیابی کند و در صورت نیاز راهبردهای مناسبی برای رفع مشکلات انتخاب نماید. دستیارهای هوش مصنوعی می توانند با فراهم کردن دسترسی سریع به اطلاعات، پاسخ گویی تعاملی، بازخورد فوری و امکان تمرین متناسب با نیاز یادگیرنده، زمینه تقویت این مهارت ها را فراهم کنند. همچنین، شخصی سازی فعالیت های آموزشی و کاهش زمان دریافت بازخورد می تواند به بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان کمک کند. با وجود این، استفاده افراطی یا غیرهدفمند از این ابزارها ممکن است موجب وابستگی، کاهش تفکر انتقادی و تضعیف تلاش مستقل دانش آموز شود. بنابراین، نقش معلم در هدایت نحوه استفاده از دستیارهای هوش مصنوعی اهمیت اساسی دارد. در مجموع، بهره گیری هدفمند، نظارت شده و آموزشی از این فناوری می تواند به عنوان ابزاری موثر برای تقویت یادگیری خودراهبر و ارتقای پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

دستیار آموزشی هوش مصنوعی ، یادگیری خودراهبر ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان ، یادگیری شخصی سازی شده