بررسی اثرات شناختی یادگیری برنامه نویسی بر انتقال راهبردهای حل مسئله از حوزه علوم کامپیوتر به ریاضیات

یادگیری برنامه نویسی به عنوان یکی از مولفه های مهم آموزش علوم کامپیوتر، صرفا به کسب مهارت های فنی محدود نمی شود و می تواند فرایندهای شناختی مرتبط با حل مسئله، استدلال منطقی، تفکر الگوریتمی و سازمان دهی اطلاعات را نیز تحت تاثیر قرار دهد. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثرات شناختی یادگیری برنامه نویسی و میزان انتقال راهبردهای حل مسئله از حوزه علوم کامپیوتر به درس ریاضیات انجام شده است. این پژوهش با رویکرد توصیفی تحلیلی و با استفاده از مطالعات کتابخانه ای و بررسی پژوهش های انجام شده در زمینه آموزش برنامه نویسی، تفکر محاسباتی و یادگیری ریاضیات صورت گرفته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که فعالیت های برنامه نویسی می توانند دانش آموزان را به تجزیه مسائل پیچیده به اجزای کوچک تر، شناسایی الگوها، طراحی مراحل منظم برای رسیدن به پاسخ، آزمون راه حل ها و اصلاح خطاها ترغیب کنند. این راهبردها با بسیاری از فرایندهای مورد استفاده در حل مسائل ریاضی همپوشانی دارند و از این طریق می توانند زمینه انتقال برخی مهارت های حل مسئله را فراهم کنند. بااین حال، انتقال یادگیری به صورت خودکار و قطعی رخ نمی دهد و عواملی مانند میزان شباهت ساختاری مسائل، توانایی فراگیر در تشخیص کاربرد یک راهبرد در موقعیت جدید، کیفیت آموزش و نقش معلم در ایجاد ارتباط میان مفاهیم برنامه نویسی و ریاضیات بر آن تاثیرگذار هستند. نتایج همچنین نشان می دهد که آموزش هدفمند برنامه نویسی، به ویژه هنگامی که بر فرایند حل مسئله و نه صرفا یادگیری دستورات و نحو زبان برنامه نویسی تاکید داشته باشد، می تواند به تقویت برخی ابعاد تفکر ریاضی کمک کند. بنابراین، تلفیق سنجیده برنامه نویسی با آموزش ریاضیات می تواند رویکردی موثر برای پرورش مهارت های شناختی و حل مسئله در دانش آموزان باشد.

کلیدواژه ها:

یادگیری برنامه نویسی ، حل مسئله ، تفکر الگوریتمی ، تفکر محاسباتی ، یادگیری ریاضیات ، انتقال یادگیری ، مهارت های شناختی