فن بیان و نقش آن در ارتقای یادگیری فعال دانش آموزان

فن بیان و مهارت های گفتاری، از جمله شایستگی های بنیادین قرن بیست و یکم هستند که نقشی تعیین کننده در کیفیت یادگیری دانش آموزان و ارتقای یادگیری فعال آنان ایفا می کنند. یادگیری فعال به عنوان رویکردی که در آن دانش آموزان به جای دریافت منفعل اطلاعات، در فرایند یادگیری مشارکت فعال و سازنده دارند، به شدت به توانایی های گفتاری و ارتباطی وابسته است. این مقاله با رویکرد مروری-تحلیلی به بررسی نقش فن بیان در ارتقای یادگیری فعال دانش آموزان می پردازد و با استناد به پژوهش های معتبر بین المللی، شش حوزه کلیدی شامل چیستی و ابعاد فن بیان در آموزش، پیوند فن بیان و یادگیری فعال، نقش معلم در پرورش فن بیان، گفت وگوی کلاسی به عنوان بستر یادگیری فعال، چالش ها و موانع پرورش فن بیان، و راهبردهای عملی برای تقویت فن بیان را مورد واکاوی قرار می دهد. یافته ها نشان می دهد که دانش آموزانی که از فن بیان قوی تری برخوردارند، در فعالیت های یادگیری فعال مشارکت بیشتری دارند، به سطوح بالاتری از تفکر انتقادی و استدلال دست می یابند و عملکرد تحصیلی بهتری از خود نشان می دهند. همچنین، معلمان با اتخاذ رویکرد گفت وگومحور، طراحی فعالیت های گفتاری هدفمند و ایجاد محیطی امن و حمایت گر، می توانند نقش موثری در پرورش فن بیان و به تبع آن، ارتقای یادگیری فعال دانش آموزان ایفا کنند.

کلیدواژه ها:

فن بیان ، یادگیری فعال ، گفت وگوی کلاسی ، نقش معلم ، مشارکت دانش آموز