نقش معاون آموزشی در اجرای برنامه های پرورشی و فوق برنامه

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش و جایگاه معاون آموزشی در پیشبرد و اجرای برنامه های پرورشی و فوق برنامه در محیط های آموزشی است. این مطالعه با استفاده از روش پژوهش کتابخانه ای و از طریق تحلیل متون، بررسی اسناد بالادستی و واکاوی نظریات صاحب نظران در حوزه مدیریت تعلیم و تربیت انجام شده است.با توجه به تغییر رویکردهای تربیتی، معاون آموزشی دیگر تنها متولی امور اداری و تدریس دروس نیست، بلکه به عنوان یک مدیر میانی، نقشی کلیدی در پیوند میان اهداف تحصیلی و نیازهای پرورشی دانش آموزان ایفا می کند. در این راستا، محورهای اصلی پژوهش بر محور مدیریت زمان، سازماندهی فرصت های یادگیری غیررسمی و نظارت بر اجرای طرح های تربیتی متمرکز است. یافته های این مطالعه نشان می دهد که اثرگذاری برنامه های فوق برنامه در گرو حمایت های ساختاری معاون آموزشی از طریق توزیع عادلانه ساعات فعالیت، ایجاد انگیزه در کادرمدرس و هماهنگی میان اهداف برنامه درسی و فعالیت های جانبی است. همچنین نتایج حاکی از آن است که رویکرد تسهیل گرانه معاون آموزشی در جایگزینی متدهای سنتی با فعالیت های پویا، منجر به افزایش مشارکت فعال دانش آموزان در برنامه های پرورشی می گردد. در نهایت، این پژوهش تاکید می کند که موفقیت در اجرای برنامه های فوق برنامه نیازمند تغییر نگرش معاون آموزشی از دیدگاه کنترل گر به دیدگاه حمایتی است تا محیط مدرسه به فضایی برای رشد همه جانبه روانی و اجتماعی تبدیل شود.

کلیدواژه ها:

معاون آموزشی ، برنامه های پرورشی ، فعالیت های فوق برنامه ، مدیریت آموزشی ، رشد همه جانبه.