تاثیر آموزش مهارتهای ارتباطی به والدین بر بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش مهارت های ارتباطی به والدین بر بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. این مطالعه از نوع مروری نظامند است که با بررسی پژوهش های انجام شده در دو دهه اخیر در پایگاه های معتبر علمی داخلی و خارجی صورت گرفته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که کیفیت ارتباط والدین با فرزندان، نقشی تعیین کننده تر از کمیت آن در موفقیت تحصیلی ایفا می کند. ارتباط باکیفیت که مبتنی بر درک متقابل، حمایت عاطفی و گوش دادن فعال است، از طریق تقویت خودپنداره تحصیلی و انگیزش درونی دانش آموزان، به بهبود عملکرد آنان می انجامد. آموزش مهارت هایی همچون گوش دادن فعال، همدلی، ارتباط غیرخشونت آمیز و حل تعارض به والدین، کیفیت تعاملات خانوادگی را ارتقا می دهد و بستر مناسبی برای رشد تحصیلی فرزندان فراهم می آورد. هرچند برخی مطالعات تاثیر مستقیم این آموزش ها را بر پیشرفت تحصیلی تایید کرده اند، پژوهش های دیگری نشان می دهند که این تاثیر ممکن است غیرمستقیم و با واسطه عواملی مانند خودپنداره، انگیزش و سلامت روان دانش آموزان باشد. علاوه بر این، ویژگی های فردی دانش آموزان، زمینه های فرهنگی و اجتماعی خانواده و نیز همکاری موثر میان والدین و معلمان، می توانند به عنوان متغیرهای تعدیل گر در این رابطه عمل کنند. نتایج این پژوهش بر ضرورت طراحی و اجرای برنامه های آموزشی منظم و مستمر برای والدین با هدف ارتقای کیفیت ارتباط با فرزندان و در نتیجه بهبود عملکرد تحصیلی آنان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

آموزش مهارت های ارتباطی ، والدین ، عملکرد تحصیلی ، کیفیت ارتباط ، خودپنداره تحصیلی ، دانش آموزان