تاثیر سواد دیجیتال بر استرس شغلی و تعادل کار - زندگی معلمان در دوران آموزش های ترکیبی (حضوری و مجازی)

دوران پس از همه گیری کووید-۱۹، آموزش و پرورش را با تحولاتی بنیادین مواجه ساخته است که یکی از برجسته ترین آن ها، پذیرش گسترده تر مدل های آموزش ترکیبی (حضوری و مجازی) است. این تغییر، معلمان را در خط مقدم مواجهه با فناوری های نوین آموزشی قرار داده و چالش های متعددی را برای آنان به ارمغان آورده است. افزایش حجم کار، ابهام در مرزهای کار و زندگی شخصی، و در نتیجه، بروز و تشدید استرس شغلی، از جمله این چالش ها هستند. این مقاله با هدف بررسی تاثیر سواد دیجیتال معلمان بر استرس شغلی و تعادل کار-زندگی در بستر آموزش های ترکیبی تدوین شده است. رویکرد پژوهش حاضر، کیفی و مبتنی بر مرور تحلیلی-توصیفی ادبیات علمی فارسی و انگلیسی است. یافته های حاصل از این مرور نشان می دهد که سواد دیجیتال، به ویژه در صورت همراهی با مهارت های تدریس در محیط های دیجیتال و حمایت های سازمانی، می تواند به عنوان یک عامل محافظتی در برابر تکنواسترس عمل کرده، کارآمدی و خودکارآمدی معلمان را افزایش دهد و به بهبود تعادل کار-زندگی کمک کند. با این حال، کمبود مهارت های دیجیتال و عدم وجود پشتیبانی کافی، می تواند استرس شغلی را تشدید و تعارض نقش ها را افزایش دهد. نتیجه گیری کلی این است که سواد دیجیتال تنها یکی از عوامل موثر است و برای دستیابی به تجربه ای موفق و کم استرس از آموزش ترکیبی، نیازمند سیاست گذاری های حمایتی، طراحی منطقی برنامه های آموزشی و فراهم آوردن فرصت های توسعه حرفه ای مستمر برای معلمان هستیم.

کلیدواژه ها:

سواد دیجیتال ، استرس شغلی ، تکنواسترس ، تعادل کار-زندگی ، آموزش ترکیبی ، معلمان