بررسی تاثیر سیستم های یادگیری الکترونیکی بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان دوره متوسطه

در عصر حاضر، فناوری های دیجیتال و سیستم های یادگیری الکترونیکی به عنوان یکی از مولفه های تحول آفرین نظام های آموزشی، نقش قابل توجهی در بازتعریف فرآیند یاددهی-یادگیری ایفا می کنند. با وجود گسترش روزافزون این سیستم ها در مدارس دوره متوسطه ایران، به ویژه پس از همه گیری کووید-۱۹، نتایج پژوهش های انجام شده در این حوزه، تصویری یکدست و همسو از تاثیرات آن ها بر عملکرد تحصیلی ارائه نمی دهند. از این رو، بررسی جامع و نظام مند تاثیرات مثبت، چالش ها و راهکارهای اثربخشی این سیستم ها، به یک ضرورت پژوهشی تبدیل شده است. مقاله حاضر با هدف کلی بررسی تاثیر سیستم های یادگیری الکترونیکی بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان دوره متوسطه و شناسایی مولفه های اثربخشی، موانع و راهکارهای بهینه سازی این نظام ها در بستر آموزشی ایران انجام شده است. این مقاله به روش مروری و کتابخانه ای با رویکرد توصیفی-تحلیلی انجام شده است. نتایج به دست آمده نشان داد که سیستم های یادگیری الکترونیکی در صورت طراحی اصولی، اجرای هدفمند و حمایت زیرساختی مناسب، می توانند نقش موثری در ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان دوره متوسطه ایفا کنند. با این حال، موفقیت پایدار این نظام ها مستلزم توجه همزمان به ابعاد زیرساختی، آموزشی، محتوایی و روان شناختی و همکاری میان بخشی میان نهادهای متولی آموزش، فناوری و فرهنگ است. پیشنهاد می شود پژوهش های آتی با رویکردهای کمی و طولی به بررسی تاثیرات بلندمدت این سیستم ها و مقایسه تطبیقی الگوهای مختلف اجرای آن ها بپردازند.

کلیدواژه ها:

مدیریت کلاس ، ارتباط موثر ، گوش دادن فعال ، همدلی ، زبان بدن ، قوانین مشارکتی ، مهارت های نرم معلم