ایجاد تعادل بین کار و زندگی پرسنل با ترویج ورزش های همگانی خانوادگی

در عصر حاضر، پیچیدگی های فزاینده محیط های کاری و فشارهای اقتصادی، تعادل بین کار و زندگی (Work-Life Balance) پرسنل سازمان ها را به شدت تحت الشعاع قرار داده است. این عدم تعادل منجر به افزایش استرس، فرسودگی شغلی، کاهش بهره وری و بروز تنش های خانوادگی می گردد. در این راستا، سازمان های پیشرو همواره در جستجوی راهکارهایی نوین جهت ارتقای کیفیت زندگی کاری و رفاه کارکنان خود هستند. یکی از اثربخش ترین و پایدارترین رویکردها در این زمینه، ترویج «ورزش های همگانی خانوادگی» با حمایت مستقیم سازمان هاست. این پژوهش با رویکردی توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از مطالعات کتابخانه ای و مرور ادبیات جهانی، به واکاوی نقش ورزش های همگانی خانواده محور در ایجاد تعادل میان تعهدات شغلی و زندگی شخصی پرسنل می پردازد. نتایج نشان می دهد که درگیر کردن خانواده های کارکنان در برنامه های ورزشی و تفریحی سازمانی، نه تنها موجب ارتقای سلامت جسمانی و روانی نیروی کار می شود، بلکه با تحکیم پیوندهای عاطفی درون خانواده، احساس تعلق و وفاداری سازمانی را به طور چشمگیری افزایش می دهد. این مقاله ضمن شناسایی موانع و چالش های اجرای چنین طرح هایی، راهکارها و سیاست های عملیاتی مدونی را برای مدیران منابع انسانی ارائه می نماید تا بتوانند با پیاده سازی برنامه های ورزش خانوادگی، به توسعه پایدار منابع انسانی و افزایش بهره وری کلان سازمان دست یابند.

کلیدواژه ها:

تعادل کار و زندگی ، ورزش های همگانی ، ورزش خانوادگی ، بهداشت روانی پرسنل ، بهره وری سازمانی ، مدیریت منابع انسانی ، رفاه کارکنان