تبیین جایگاه مهارت های زندگی در برنامه درسی دوره ابتدایی با تاکید بر رشد اجتماعی دانش آموزان

دوره ابتدایی به عنوان یکی از بنیادی ترین مراحل رشد و تربیت، نقش تعیین کننده ای در شکل گیری شخصیت، نگرش ها، رفتارهای اجتماعی و توانمندی های فردی دانش آموزان دارد. در این دوره، آموزش صرف مفاهیم درسی نمی تواند پاسخ گوی نیازهای واقعی کودکان در زندگی فردی و اجتماعی باشد؛ ازاین رو توجه به مهارت های زندگی در برنامه درسی مدارس ابتدایی ضرورتی انکارناپذیر است. مهارت های زندگی مجموعه ای از توانایی ها مانند خودآگاهی، ارتباط موثر، تصمیم گیری، حل مسئله، همدلی، تفکر انتقادی، کنترل هیجان و مسئولیت پذیری است که دانش آموزان را برای مواجهه سازنده با موقعیت های روزمره آماده می سازد. مقاله حاضر با رویکردی توصیفی تحلیلی به تبیین جایگاه مهارت های زندگی در برنامه درسی دوره ابتدایی می پردازد و نقش آن را در رشد اجتماعی دانش آموزان مورد بررسی قرار می دهد. نتایج این بررسی نشان می دهد که گنجاندن هدفمند مهارت های زندگی در محتوای آموزشی، روش های تدریس، فعالیت های کلاسی و ارزشیابی تربیتی می تواند زمینه ساز افزایش تعاملات مثبت، تقویت مسئولیت پذیری، بهبود روابط بین فردی، کاهش رفتارهای ناسازگارانه و ارتقای سازگاری اجتماعی دانش آموزان شود. بنابراین، برنامه درسی دوره ابتدایی باید از حالت صرفا دانش محور فاصله گرفته و با رویکردی زندگی محور، زمینه پرورش دانش آموزانی توانمند، اجتماعی، مسئول و آماده برای زندگی آینده را فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی ، برنامه درسی ، دوره ابتدایی ، رشد اجتماعی ، دانش آموزان ، آموزش ابتدایی ، تربیت اجتماعی.