بررسی روش های تدریس دین و زندگی در پاسخگویی به شبهات اعتقادی نوجوانان

پژوهش حاضر با هدف بررسی روش های موثر تدریس دین و زندگی در پاسخگویی به شبهات اعتقادی نوجوانان مقطع متوسطه دوم انجام شده است. این مطالعه با رویکرد کتابخانه ای و تحلیلی-مروری و با بهره گیری از منابع معتبر علمی در حوزه روانشناسی تربیتی، کلام جدید، روش های تدریس دینی و علوم تربیتی تدوین گردیده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که یکی از مهم ترین چالش های پیش روی دبیران دین و زندگی در دوره متوسطه دوم، مواجهه با شبهات اعتقادی نوجوانان است که ریشه در عواملی مانند دسترسی آسان به محتوای شبهه انگیز در فضای مجازی، رشد تفکر انتقادی در دوران نوجوانی، و ضعف در پاسخگویی نظام مند و علمی به این شبهات دارد. بر اساس نتایج مرور منابع، رویکردهای موثر در پاسخگویی به شبهات اعتقادی نوجوانان عبارتند از: رویکرد پرسش گری فعال (سقراطی) که با طرح پرسش های هدفمند، دانش آموزان را به تفکر و کشف حقیقت هدایت می کند، رویکرد گفتگوی انتقادی که فضایی امن برای طرح شبهات و تبادل نظر فراهم می آورد، رویکرد معرفت شناختی که به نوجوانان در تشخیص منابع معتبر و مبانی معرفتی کمک می کند، رویکرد تاریخ نگاری انتقادی که زمینه های تاریخی و فرهنگی شبهات را آشکار می سازد، و رویکرد روان شناختی که ریشه های روانی و عاطفی شبهات را مورد بررسی قرار می دهد. این رویکردها با تقویت مهارت های تفکر انتقادی، ایجاد فضای امن و بدون تنش برای پرسش گری، و ارائه پاسخ های مستدل و منطقی، زمینه ساز حل پایدار شبهات اعتقادی در نوجوانان می شوند. در پایان، مقاله با تاکید بر نقش تسهیل گری دبیر و ضرورت توانمندسازی دبیران در حوزه پاسخگویی به شبهات، پیشنهادهایی را برای کاربرد موثر این رویکردها در کلاس دین و زندگی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

شبهات اعتقادی ، نوجوانان ، دین و زندگی ، روش های تدریس ، تفکر انتقادی