نقش خانواده در علاقه مندی دانش آموزان به درس در دوره متوسطه اول

خانواده نخستین و مهم ترین نهاد اجتماعی در شکل گیری نگرش ها، عادت های یادگیری و علاقه مندی تحصیلی دانش آموزان است. در دوره متوسطه اول، که دانش آموزان در مرحله ای حساس از رشد عاطفی، شناختی و اجتماعی قرار دارند، نقش خانواده در ایجاد نگرش مثبت نسبت به درس و مدرسه اهمیت بیشتری پیدا می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش خانواده در علاقه مندی دانش آموزان به درس در دوره متوسطه اول، با روش توصیفی تحلیلی و بر پایه مطالعات کتابخانه ای انجام شده است. نتایج نشان می دهد که جو عاطفی مناسب در خانواده، حمایت هیجانی، پیگیری وضعیت تحصیلی، انتظارات واقع بینانه والدین، ارتباط موثر خانواده و مدرسه، و الگوبرداری از رفتارهای والدین، از مهم ترین عوامل افزایش علاقه به درس هستند. در مقابل، تنش خانوادگی، بی توجهی به وضعیت تحصیلی، فشار بیش از حد و ارتباط ضعیف با مدرسه می تواند انگیزش و علاقه دانش آموز را کاهش دهد. بر این اساس، همکاری فعال والدین با مدرسه و ایجاد محیطی امن، آرام و پشتیبان در خانه، از مهم ترین راهکارهای تقویت علاقه مندی تحصیلی در دانش آموزان متوسطه اول به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

خانواده ، علاقه مندی به درس ، انگیزش تحصیلی ، دانش آموزان ، متوسطه اول