عنوان: نقش بازی در یادگیری؛ از سرگرمی تا عمیق ترین روش آموزشی برای بهبود روش های تدریس

بازی، یکی از طبیعی ترین و تاثیرگذارترین روش های یادگیری در دوران کودکی است که متاسفانه در نظام آموزشی ایران، جایگاه واقعی خود را نیافته است. این مقاله با رویکردی علمی-ترویجی به بررسی نقش بازی در یادگیری کودکان دوره ی ابتدایی، مبانی نظری، انواع بازی های آموزشی، و راهکارهای عملی برای معلمان می پردازد. یافته های پژوهشی نشان می دهد که بازی نه تنها یادگیری را لذت بخش می کند، بلکه مهارت های شناختی، اجتماعی، عاطفی و حرکتی کودکان را به طور هم زمان پرورش می دهد. باوجود این، نظام آموزشی ایران با چالش هایی مانند کمبود زمان، کمبود تجهیزات، ناآشنایی معلمان با روش های بازی محور و فشار برای نتیجه گرایی مواجه است. در پایان، راهکارهای عملی برای معلمان، مدیران و سیاست گذاران به منظور ترویج یادگیری بازی محور در مدارس ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

بازی یادگیری بازی محور ، دوره ی ابتدایی ، مهارت های شناختی ، رشد اجتماعی ، آموزش خلاق