واکاوی نقش آموزش مهارت های هیجانی-اجتماعی در کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و افزایش سازگاری دانش آموزان پایه های اول تا ششم

هدف از پژوهش حاضر، واکاوی نقش آموزش مهارت های هیجانی-اجتماعی در کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و افزایش سازگاری دانش آموزان دوره ابتدایی است. در سال های اخیر، توجه به بعد هیجانی و اجتماعی یادگیری در کنار بعد شناختی، به عنوان یک ضرورت تربیتی مطرح شده است. دوره ابتدایی، به دلیل نقش محوری در شکل گیری شخصیت و الگوهای رفتاری کودک، فرصتی طلایی برای آموزش این مهارت ها به شمار می رود. این پژوهش از نوع کاربردی و به روش توصیفی-تحلیلی انجام شده و با استفاده از تحلیل محتوای منابع علمی داخلی و خارجی، به بررسی نظام مند موضوع پرداخته است. جامعه آماری پژوهش شامل پژوهش های منتشرشده در پایگاه های علمی معتبر در حوزه های مهارت های هیجانی-اجتماعی، رفتارهای پرخاشگرانه و سازگاری اجتماعی کودکان است. یافته های پژوهش نشان می دهد که آموزش نظام مند مهارت های هیجانی-اجتماعی، تاثیر قابل توجهی بر کاهش رفتارهای پرخاشگرانه، بهبود خودکنترلی، افزایش همدلی، تقویت مهارت های ارتباطی و ارتقای سازگاری اجتماعی دانش آموزان دارد. در پایان، پیشنهادهایی کاربردی برای طراحی و اجرای برنامه های آموزش مهارت های هیجانی-اجتماعی در مدارس ابتدایی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

مهارت های هیجانی-اجتماعی ، رفتارهای پرخاشگرانه ، سازگاری اجتماعی ، خودکنترلی ، همدلی ، دانش آموزان ابتدایی ، تربیت هیجانی