تاثیر قصه گویی تعاملی با هوش مصنوعی بر رشد مهارت های زبانی و تخیل دانش آموزان ابتدایی

هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر قصه گویی تعاملی با هوش مصنوعی بر رشد مهارت های زبانی و تخیل دانش آموزان دوره ابتدایی است. در دنیای امروز، فناوری های نوین دیجیتال به ویژه هوش مصنوعی، فرصت های تازه ای را برای یادگیری زبان و پرورش تخیل در کودکان فراهم کرده اند. قصه گویی تعاملی به عنوان یکی از کاربردهای هوش مصنوعی در آموزش، می تواند با ایجاد فضایی پویا و مشارکتی، زمینه ساز رشد مهارت های شنیداری، گفتاری، خوانداری و تخیل در دانش آموزان شود. این پژوهش از نوع کیفی و کاربردی است که با روش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از مطالعات کتابخانه ای و تحلیل محتوای منابع علمی انجام شده است. جامعه آماری پژوهش شامل پژوهش های منتشرشده در پایگاه های علمی معتبر داخلی و بین المللی در حوزه قصه گویی دیجیتال، هوش مصنوعی آموزشی، و آموزش زبان در دوره ابتدایی است. یافته های پژوهش نشان می دهد که قصه گویی تعاملی با هوش مصنوعی، تاثیر قابل توجهی بر افزایش دایره واژگان، تقویت مهارت های روایت گری، بهبود درک مطلب، و پرورش تفکر خلاق و تخیل کودکان دارد. همچنین، شخصی سازی محتوا، امکان تعامل دوطرفه، و انطباق با سطح یادگیری هر دانش آموز از مهم ترین مزایای این رویکرد در مقایسه با قصه گویی سنتی است. در پایان پیشنهاد می شود که معلمان ابتدایی با آموزش اصولی و هدفمند، از این فناوری به عنوان ابزاری مکمل در فرآیند یادگیری بهره ببرند.

کلیدواژه ها:

قصه گویی تعاملی ، هوش مصنوعی ، مهارت های زبانی ، تخیل ، دانش آموزان ابتدایی ، آموزش دیجیتال ، یادگیری خلاق