طراحی الگوی آموزشی هوشمند برای درس کار و فناوری با تلفیق هوش مصنوعی و رویکرد سازنده گرایی

پژوهش حاضر با هدف طراحی و اعتباریابی الگوی آموزشی هوشمند برای درس کار و فناوری با تلفیق هوش مصنوعی و رویکرد سازنده گرایی انجام شده است. روش پژوهش ترکیبی از رویکرد کیفی و کمی بود که در بخش کیفی از تحلیل محتوا و مطالعه اسنادی برای شناسایی مولفه های الگو استفاده شد و در بخش کمی از طرح آزمایشی با گروه کنترل برای بررسی تاثیر الگو بهره گرفته شد. یافته های پژوهش نشان داد که الگوی طراحی شده شامل پنج بعد اصلی تحلیل فراگیر، طراحی اهداف، طراحی محتوا و فعالیت ها، نقش معلم به عنوان تسهیلگر و ارزشیابی هوشمند است. نتایج تحلیل داده ها حاکی از آن بود که اجرای الگوی آموزشی هوشمند به افزایش معنادار انگیزه یادگیری، خودکارآمدی و مهارت حل مسئله در گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل منجر شده است. همچنین مشاهدات کیفی نشان داد که فراگیران گروه آزمایش تجاربی چون استقلال بیشتر، خودکفایی و مشارکت فعال تر را گزارش کردند. بر اساس یافته ها می توان نتیجه گرفت که تلفیق هوش مصنوعی با رویکرد سازنده گرایی ضمن حفظ نقش فعال فراگیر در ساخت دانش، با رفع چالش های اجرایی این رویکرد مانند کمبود زمان و نیاز به شخصی سازی، امکان پیاده سازی موثرتر آن را در درس کار و فناوری فراهم می سازد. این الگو می تواند به عنوان چارچوبی کاربردی برای طراحان آموزشی و برنامه ریزان درسی در جهت ارتقای کیفیت یادگیری در عصر تحول دیجیتال مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

الگوی آموزشی هوشمند ، هوش مصنوعی ، سازنده گرایی ، درس کار و فناوری ، تحول دیجیتال ، خودکارآمدی