دانش محتوایی پداگوژی در آموزش هندسه

هدف این مقاله بررسی دانش محتوایی پداگوژیکی و تمایز آن از دانش موضوعی در آموزش هندسه است. مسئله اصلی پژوهش این است که آیا مشکلات معلمان ریاضی در آموزش هندسه فقط به ضعف آنان در دانش موضوعی مربوط میشود یا دانش محتوایی پداگوژیکی نیز در این مشکلات نقش دارد. برای بررسی این مسئله، با ۹ نفر از معلمان ریاضی درباره شیوه تدریس و مشکلات آنان در آموزش هندسه مصاحبه شد. یافتهها نشان داد که بخشی از مشکلات تدریس هندسه به ضعف دانش محتوایی پداگوژیکی معلمان مربوط است؛ از جمله ناآگاهی از چگونگی کمک به دانشآموزان برای رفع مشکلات هندسی، تاکید دانشآموزان بر شهود و کمتوجهی به استدلال استنتاجی، ناتوانی در کمک به دانشآموزان برای اصلاح این مشکل، کمتوجهی به کاربردهای هندسه، ضعف در استفاده از هندسه برای تقویت استدلال و ناآگاهی از راههای ایجاد انگیزه و اعتمادبهنفس در دانشآموزان. در کنار این موارد، برخی مشکلات نیز به دانش موضوعی معلمان، مانند ناآشنایی با رسم بعضی شکلها و ضعف در برخی مباحث هندسه، مربوط بود. نتایج نشان میدهد که بیشتر معلمان بررسیشده در سطح متوسطی از دانش پداگوژیکی قرار دارند و لازم است در کنار تقویت دانش موضوعی، دانش محتوایی پداگوژیکی آنان نیز توسعه یابد تا ارائه مطالب با توانایی یادگیرندگان متناسبتر شود و آموزش هندسه به تقویت تفکر و استدلال دانشآموزان کمک کند.

کلیدواژه ها:

دانش محتوایی پداگوژیکی ، آموزش هندسه ، دانش موضوعی ، معلمان ریاضی ، یادگیری ریاضی