روانشناسی و مشاوره مدرسه؛ راهکاری برای ارتقای کیفیت آموزش

پیشرفت در عملکرد تحصیلی فرد است. این مفهوم می تواند به افزایش دانش و مهارت های تحصیلی، بهبود نمرات و عملکرد در دروس، افزایش توانایی های مطالعه و تحقیق و بهبود روش های یادگیری و مدیریت زمان مربوط شود. بهبود وضعیت تحصیلی یک فرآیند طولانی است و نیازمند تلاش، پشتکار و انگیزه و داشتن یک سری شرایط ویژه است مهم ترین نکته آن است که به خودتان اجازه دهید از اشتباهات یاد بگیرید و در مسیر بهبود تحصیلی خود پیشرفت کنید. در سالهای گذشته که آموزش های مجازی به علت شیوع کرونا گسترش یافت، آمار ترک تحصیل بالای دانش آموزان، کاهش میانگین نمرات در امتحانات نهایی، نتایج ضعیف دانش آموزان ایرانی در آزمونهای بین المللی و عدم انگیزه کافی دانش آموزان نشان از ضعف آموزشی در کشور دارد که باید این موضوع توسط مسئولین و نظام آموزشی کشور مورد بررسی و آسیب شناسی قرار گیرد. اموزش و پرورش از مهمترین نهادهای اجتماعی می باشد. در واقع،کیفیت فعالیت سایر نهادهای اجتماعی تا اندازه زیادی به چگونگی عملکرد آموزش و پرورش بستگی دارد. کیفیت در حال حاضر یکی از محورهای اصلی همه مباحث آموزشی است و ارتقای آن مهمترین وظیفه وزارت آموزش و پرورش است. منظور از آموزش و پرورش در نوشتار حاضر همان آموزش و پرورش رسمی ای است که از دوره ابتدایی شروع و با اتمام دوره متوسطه به پایان می رسد و نهاد آموزش و پرورش کشور وظیفه اجرای آن را برعهده دارد. مفهوم کیفیت آموزشی شامل ۴ بعد است که عبارتند از:کارکردها و فعالیتهای مدرسه از قبیل فرایند یاددهی- یادگیری دانش آموزان؛ معلمان و دست اندرکاران آموزشی؛دانش آموزان و مخاطبین؛ امکانات و تجهیزات آموزشی مشکلات اساسی آموزش و پرورش را می توان در دو گروه کلی( ۱- مشکلات بیرونی ۲- مشکلات درونی) طبقه بندی کرد. از جمله مشکلات بیرونی نظام آموزشی می توان به متکی بودن هزینه های تعلیم و تربیت به دولت و افزایش سطح توقعات مردم برای مطالبه آن، پایین بودن حقوق و دستمزد معلمان، کمبود منابع مالی برای ساخت، تجهیز و اداره مدارس و پیچیدگی روشهای جلب مشارکت مردم در امور تعلیم و تربیت اشاره کرد. و در طبقه مشکلات درونی نظام آموزشی می توان به مواردی همچون روشهای فعلی گزینش، جذب، تربیت و نگهداشتن نیروی انسانی شاغل در آموزش و پرورش، ناکارآمدی نظام انتخاب مدیران به ویژه در سطح ادارات آموزش و پرورش (اعم از ستادی، استانی و منطقه ای)، عدم پویایی در مدیریت آموزشگاه ها ، ناکارآمدی نظام کنترل، نظارت و ارزشیابی، کم اثربخش بودن برنامه های درسی موجود، پایین بودن سواد علمی معلمان و عدم انگیزه و علاقه آنها برای تدریس فعال در کلاسهای درس، نبودن عشق به آموختن، محبت و روابط انسانی و صمیمی بین کادر مدیریت مدارس، معلمان و دانش آموزان اشاره کرد

کلیدواژه ها:

ارتقای کیفیت ، آموزش ، مشاور مدرسه