واکاوی نقش هوش هیجانی در پویایی مدیریت کلاس درس و عملکرد دانش آموزان

پژوهش حاضر در پی آن است تا با رویکردی واکاوانه، پیوند میان «هوش هیجانی معلمان» و «پویایی مدیریت کلاس» را به عنوان پیش ران ارتقای عملکرد دانش آموزان تبیین نماید. در عصر حاضر، کلاس درس بیش از آنکه محیطی برای انتقال دانش باشد، بستری برای تعاملات پیچیده عاطفی است؛ لذا توانمندی معلم در مدیریت هوشمندانه هیجانات، کلید تبدیل فضای آموزشی از یک ساختار ایستا به محیطی پویا و یادگیرنده است. این مطالعه با تحلیل متقابل متغیرهای عاطفی و مدیریتی، به دنبال پاسخ به این پرسش است که چگونه خودآگاهی و همدلی معلم می تواند از طریق بهینه سازی پویایی های کلاسی، منجر به شکوفایی توانمندی های تحصیلی و رفتاری دانش آموزان گردد. یافته های این پژوهش نشان می دهد که هوش هیجانی نه تنها یک مهارت تکمیلی، بلکه زیربنای استراتژیک مدیریت کلاس است که با کاهش تنش های محیطی و تقویت پیوندهای عاطفی، بستر لازم برای افزایش بازدهی یادگیری و ارتقای عملکرد دانش آموزان را فراهم می آورد. در نهایت، این پژوهش بر ضرورت بازنگری در برنامه های تربیت معلم و گنجاندن مولفه های هوش هیجانی به عنوان یک ضرورت حرفه ای تاکید می ورزد.مدیریت کلاس درس فرآیندی فراتر از برقراری نظم است و با پویایی های روانی و اجتماعی دانش آموزان گره خورده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش هوش هیجانی در پویایی مدیریت کلاس درس و عملکرد دانش آموزان انجام شد. فرضیه اصلی تحقیق بر این استوار بود که هوش هیجانی (شامل خودآگاهی، خودتنظیمی، همدلی و مهارت های اجتماعی) به عنوان یک پیش بین تعیین کننده برای اثربخشی مدیریت کلاس و ارتقای سطح عملکرد دانش آموزان عمل می کند.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، مدیریت کلاس درس ، پویایی کلاس ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموز.