تاثیر استفاده از عروسک های آموزشی بومی و محلی در آموزش مفاهیم اخلاقی و اجتماعی به دانش آموزان پایه های اول تا سوم ابتدایی

آموزش مفاهیم اخلاقی و اجتماعی در سال های آغازین دبستان، یکی از بنیادی ترین بخش های تربیت رسمی است؛ زیرا دانش آموزان پایه های اول تا سوم ابتدایی در مرحله ای از رشد قرار دارند که یادگیری آنان بیش از آنکه صرفا انتزاعی و کلامی باشد، از راه مشاهده، بازی، تقلید، داستان، گفت وگو و تجربه های عینی شکل می گیرد. در این میان، عروسک های آموزشی بومی و محلی می توانند به عنوان واسطه ای فرهنگی، عاطفی و شناختی، مفاهیمی مانند احترام، همکاری، مسئولیت پذیری، راست گویی، همدلی، رعایت نوبت، پذیرش تفاوت ها و تعلق اجتماعی را برای کودکان قابل فهم تر و جذاب تر سازند. هدف مقاله حاضر، تبیین نقش عروسک های آموزشی بومی و محلی در آموزش مفاهیم اخلاقی و اجتماعی به دانش آموزان پایه های اول تا سوم ابتدایی است. این مقاله با روش توصیفی تحلیلی و بر پایه مرور منابع معتبر فارسی و انگلیسی تدوین شده است. یافته ها نشان می دهد که عروسک های بومی، به دلیل پیوند با زبان، پوشش، روایت ها، ارزش ها، آیین ها و تجربه های زیسته کودکان، زمینه ای مناسب برای یادگیری معنادار، افزایش مشارکت، تقویت هویت فرهنگی، رشد مهارت های اجتماعی و درونی سازی ارزش های اخلاقی فراهم می کنند. همچنین استفاده آگاهانه از این ابزار، نیازمند طراحی آموزشی هدفمند، پرهیز از کلیشه سازی فرهنگی، تناسب با سن کودکان و نقش فعال معلم در هدایت گفت وگوهای اخلاقی است.

کلیدواژه ها:

عروسک آموزشی ، آموزش اخلاقی ، هویت بومی ، مهارت اجتماعی ، ابتدایی