«تابستان، حیاط مدرسه تربیت» ؛ نقش فراغت در شکل گیری شخصیت دانش آموزان

تابستان، به عنوان یکی از طولانی ترین دوره های تعطیلات آموزشی، فرصتی بی نظیر برای رشد و شکوفایی ابعاد مختلف شخصیت دانش آموزان فراهم می آورد که فراتر از چارچوب های رسمی کلاس درس است. این مقاله به بررسی نقش محوری فراغت تابستانی در شکل گیری شخصیت دانش آموزان می پردازد و با مرور نظام مند پژوهش های انجام شده در حوزه های روانشناسی رشد، آموزش و پرورش، و جامعه شناسی آموزش، نشان می دهد که چگونه تجارب تابستانی می توانند بستری برای پرورش مهارت های اجتماعی-هیجانی، شکل گیری هویت، تقویت استقلال و خودآگاهی، و توسعه ظرفیت های شناختی و غیرشناختی دانش آموزان فراهم آورند. یافته ها حاکی از آن است که اگرچه تعطیلات تابستانی می توانند به افت یادگیری تحصیلی منجر شوند، اما این دوره فرصتی ارزشمند برای یادگیری های غیررسمی و تجربی است که در شکل گیری شخصیت همه جانبه دانش آموزان نقشی حیاتی ایفا می کند. برنامه های ساختاریافته تابستانی مانند اردوها، فعالیت های داوطلبانه، و برنامه های خواندن، با تقویت مهارت های اجتماعی-هیجانی، استقلال، و خودکارآمدی، به عنوان «حیاط مدرسه تربیت» عمل می کنند و زمینه ساز رشد شخصیتی دانش آموزان در ابعاد فردی، اجتماعی، و اخلاقی می شوند.

کلیدواژه ها:

فراغت تابستانی ، شکل گیری شخصیت ، مهارت های اجتماعی-هیجانی ، هویت یابی ، یادگیری غیررسمی