رهبری اخلاقی مدیران مدارس در عصر هوش مصنوعی و تاثیر آن بر اعتماد، عدالت آموزشی و امنیت روانی دانش آموزان متوسطه دوم

گسترش شتابان فناوری های هوش مصنوعی در نظام های آموزشی، علاوه بر ایجاد فرصت های جدید برای شخصی سازی یادگیری، تحلیل داده های آموزشی و بهبود تصمیم گیری، پرسش های مهمی درباره عدالت، اعتماد، حریم خصوصی، تبعیض الگوریتمی و امنیت روانی دانش آموزان مطرح کرده است. در چنین شرایطی، نقش مدیر مدرسه از مدیریت سنتی منابع و فرآیندهای آموزشی فراتر رفته و به هدایت اخلاقی تحولات فناورانه و حفظ تعادل میان نوآوری دیجیتال و ارزش های انسانی تبدیل شده است. پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش رهبری اخلاقی مدیران مدارس در عصر هوش مصنوعی و بررسی تاثیر آن بر اعتماد، عدالت آموزشی و امنیت روانی دانش آموزان دوره متوسطه دوم شهر گرگان انجام شده است. این پژوهش با رویکرد توصیفی تحلیلی و با استفاده از مطالعه اسنادی و تحلیل یافته های پژوهش های داخلی و بین المللی، مولفه های اصلی رهبری اخلاقی در محیط های آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی را بررسی کرده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که رفتار اخلاق مدار مدیران، شفافیت در تصمیم گیری، رعایت حقوق و حریم خصوصی دانش آموزان، پاسخ گویی در استفاده از فناوری، مقابله با تبعیض و فراهم کردن فرصت برابر برای دسترسی به فناوری های آموزشی می تواند زمینه شکل گیری اعتماد میان دانش آموزان، دبیران و مدیریت مدرسه را تقویت کند. همچنین، رهبری اخلاقی می تواند با کاهش احساس تبعیض و بی عدالتی، افزایش مشارکت دانش آموزان در تصمیم های مرتبط با فناوری و ایجاد فضای ارتباطی مبتنی بر احترام، به ارتقای عدالت آموزشی و امنیت روانی کمک کند. بر اساس نتایج، استفاده مسئولانه از هوش مصنوعی در مدرسه صرفا یک مسئله فناورانه نیست، بلکه موضوعی تربیتی، اخلاقی و انسانی است که کیفیت رهبری مدیران در آن نقش تعیین کننده ای دارد. بنابراین، مدیران مدارس متوسطه دوم برای مواجهه اثربخش با تحولات هوش مصنوعی، نیازمند ترکیبی از شایستگی های اخلاقی، مدیریتی، روان شناختی و سواد هوش مصنوعی هستند تا بتوانند ضمن بهره گیری از ظرفیت های فناوری، حقوق، کرامت، اعتماد و امنیت روانی دانش آموزان را نیز حفظ کنند.

کلیدواژه ها:

گسترش شتابان فناوری های هوش مصنوعی در نظام های آموزشی ، علاوه بر ایجاد فرصت های جدید برای شخصی سازی یادگیری ، تحلیل داده های آموزشی و بهبود تصمیم گیری ، پرسش های مهمی درباره عدالت ، اعتماد ، حریم خصوصی ، تبعیض الگوریتمی و امنیت روانی دانش آموزان مطرح کرده است. در چنین شرایطی ، نقش مدیر مدرسه از مدیریت سنتی منابع و فرآیندهای آموزشی فراتر رفته و به هدایت اخلاقی تحولات فناورانه و حفظ تعادل میان نوآوری دیجیتال و ارزش های انسانی تبدیل شده است. پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش رهبری اخلاقی مدیران مدارس در عصر هوش مصنوعی و بررسی تاثیر آن بر اعتماد ، عدالت آموزشی و امنیت روانی دانش آموزان دوره متوسطه دوم شهر گرگان انجام شده است. این پژوهش با رویکرد توصیفی تحلیلی و با استفاده از مطالعه اسنادی و تحلیل یافته های پژوهش های داخلی و بین المللی ، مولفه های اصلی رهبری اخلاقی در محیط های آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی را بررسی کرده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که رفتار اخلاق مدار مدیران ، شفافیت در تصمیم گیری ، رعایت حقوق و حریم خصوصی دانش آموزان ، پاسخ گویی در استفاده از فناوری ، مقابله با تبعیض و فراهم کردن فرصت برابر برای دسترسی به فناوری های آموزشی می تواند زمینه شکل گیری اعتماد میان دانش آموزان ، دبیران و مدیریت مدرسه را تقویت کند. همچنین ، رهبری اخلاقی می تواند با کاهش احساس تبعیض و بی عدالتی ، افزایش مشارکت دانش آموزان در تصمیم های مرتبط با فناوری و ایجاد فضای ارتباطی مبتنی بر احترام ، به ارتقای عدالت آموزشی و امنیت روانی کمک کند. بر اساس نتایج ، استفاده مسئولانه از هوش مصنوعی در مدرسه صرفا یک مسئله فناورانه نیست ، بلکه موضوعی تربیتی ، اخلاقی و انسانی است که کیفیت رهبری مدیران در آن نقش تعیین کننده ای دارد. بنابراین ، مدیران مدارس متوسطه دوم برای مواجهه اثربخش با تحولات هوش مصنوعی ، نیازمند ترکیبی از شایستگی های اخلاقی ، مدیریتی ، روان شناختی و سواد هوش مصنوعی هستند تا بتوانند ضمن بهره گیری از ظرفیت های فناوری ، حقوق ، کرامت ، اعتماد و امنیت روانی دانش آموزان را نیز حفظ کنند.