تاثیر به کارگیری ربات های گفت وگوی هوشمند بر یادگیری فعال و انگیزش تحصیلی دانش آموزان

در سال های اخیر، فناوری های هوشمند به یکی از مولفه های جدایی ناپذیر نظام های آموزشی تبدیل شده اند و در این میان، ربات های گفت وگوی هوشمند به دلیل قابلیت های منحصربه فردشان در تعامل زبانی، پاسخ گویی آنی و شخصی سازی تجربه یادگیری، توجه پژوهشگران و دست اندرکاران تعلیم و تربیت را به خود جلب کرده اند. مقاله حاضر با رویکردی توصیفیتحلیلی و با هدف واکاوی تاثیر این ابزارهای هوشمند بر دو مولفه کلیدی فرآیند یادگیری، یعنی یادگیری فعال و انگیزش تحصیلی دانش آموزان، به بررسی مبانی نظری، ظرفیت ها، چالش ها و راهبردهای بهینه بهره برداری از این فناوری در بستر آموزش می پردازد. در بخش نخست، مفاهیم یادگیری فعال و انگیزش تحصیلی در پرتو نظریه های معاصر یادگیری مورد بازخوانی قرار می گیرد. در بخش دوم، ماهیت، انواع و کارکردهای ربات های گفت وگوی هوشمند تحلیل می شود. بخش سوم به نقش این ابزارها در ارتقای مشارکت فعال فراگیران، تقویت تفکر انتقادی و توسعه یادگیری خودراهبر اختصاص دارد. بخش چهارم به تاثیر این فناوری بر ابعاد مختلف انگیزش تحصیلی شامل افزایش احساس خودکارآمدی، کاهش اضطراب یادگیری و تقویت استقلال فراگیر می پردازد. در نهایت، مقاله با شناسایی چالش های فنی، آموزشی و اخلاقی، راهبردهایی برای بهره برداری موثر از این فناوری در جهت بهبود کیفیت یادگیری و افزایش انگیزه تحصیلی دانش آموزان پیشنهاد می دهد. یافته های این پژوهش می تواند راهنمایی عملی برای معلمان، طراحان آموزشی، مدیران مدارس و سیاست گذاران حوزه تعلیم و تربیت در مسیر نهادینه سازی هوشمندانه فناوری های نوین در نظام آموزشی باشد.

کلیدواژه ها:

ربات های گفت وگوی هوشمند ، هوش مصنوعی آموزشی ، یادگیری فعال ، انگیزش تحصیلی ، تعامل یادگیرنده ، یادگیری خودراهبر ، شخصی سازی آموزش ، فناوری های نوین آموزشی