تحلیل ساختاری روابط بین مدیریت کلاس درس، روش های نوین تدریس و کیفیت یادگیری دانش آموزان در چارچوب سند تحول بنیادین

امروزه ارتقای کیفیت یادگیری دانش آموزان به عنوان یکی از مهم ترین اهداف نظام های آموزشی، نیازمند توجه هم زمان به عوامل گوناگونی از جمله مدیریت کلاس درس، روش های نوین تدریس و محیط های یادگیری اثربخش است. در اسناد تحول آفرین آموزشی، به ویژه سند تحول بنیادین آموزش و پرورش، بر ایجاد کلاس های پویا، دانش آموزمحور، مشارکتی و فناورانه تاکید شده است. در این میان، مدیریت کلاس درس و به کارگیری روش های نوین تدریس دو عامل کلیدی در تحقق این اهداف به شمار می روند. پژوهش حاضر با هدف تحلیل ساختاری روابط بین مدیریت کلاس درس، روش های نوین تدریس و کیفیت یادگیری دانش آموزان در چارچوب سند تحول بنیادین آموزش و پرورش انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی تحلیلی مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و اسنادی است. اطلاعات مورد نیاز از طریق بررسی کتاب های تخصصی، مقالات علمی معتبر فارسی و انگلیسی، اسناد بالادستی آموزش و پرورش و پژوهش های مرتبط گردآوری و با استفاده از تحلیل محتوای کیفی و تحلیل تطبیقی بررسی شد. یافته ها نشان داد که مدیریت کلاس درس علاوه بر تاثیر مستقیم بر کیفیت یادگیری، از طریق تسهیل اجرای روش های نوین تدریس نیز بر عملکرد آموزشی دانش آموزان اثرگذار است. همچنین روش های نوین تدریس نقش میانجی میان مدیریت کلاس و کیفیت یادگیری ایفا می کنند و استفاده هم زمان از این دو عامل، موجب افزایش مشارکت دانش آموزان، انگیزش، تعاملات آموزشی، یادگیری عمیق و تحقق اهداف ساحت های تربیتی سند تحول بنیادین می شود. در پایان نیز راهکارهایی برای توسعه مدیریت کلاس هوشمند، توانمندسازی معلمان و گسترش روش های نوین تدریس ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

مدیریت کلاس درس ، روش های نوین تدریس ، کیفیت یادگیری ، سند تحول بنیادین ، یادگیری فعال ، مدیریت آموزشی