نقش فعالیت بدنی در کاهش اضطراب و بهبود روابط اجتماعی دانش آموزان با تاکید بر محیط مدرسه

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش فعالیت بدنی در کاهش اضطراب و بهبود روابط اجتماعی دانش آموزان تدوین شده است. در سال های اخیر، توجه به سلامت روان و کیفیت تعاملات اجتماعی دانش آموزان در محیط مدرسه به یکی از دغدغه های اصلی نظام آموزشی تبدیل شده است. شواهد پژوهشی نشان می دهد که فعالیت بدنی، به ویژه در قالب ورزش های گروهی و برنامه های مدرسه محور، می تواند با کاهش نشانه های اضطراب، افزایش عزت نفس، ارتقای خودکارآمدی، تقویت احساس تعلق به جمع و بهبود مهارت های بین فردی همراه باشد. این مقاله با رویکرد کیفی توصیفی و با استفاده از روش مطالعه کتابخانه ای و تحلیل مضمون منابع، یافته های مطالعات داخلی و خارجی را مرور کرده و نشان می دهد که فعالیت بدنی از مسیرهای گوناگون روان شناختی و اجتماعی بر بهزیستی دانش آموزان اثر می گذارد. از مهم ترین یافته های این مقاله می توان به نقش ورزش در کاهش تنش هیجانی، افزایش حمایت همسالان، تقویت همکاری، مسئولیت پذیری، قانون پذیری و کاهش انزوای اجتماعی اشاره کرد. بر اساس نتایج، مدرسه می تواند به عنوان یک بستر موثر برای نهادینه سازی سبک زندگی فعال و ارتقای سلامت روان دانش آموزان عمل کند. در پایان، راهبردهایی برای مدیران، معلمان و برنامه ریزان آموزشی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

فعالیت بدنی ، اضطراب ، روابط اجتماعی ، دانش آموزان ، مدرسه ، سلامت روان