واکاوی و تحلیل تاثیر بازخورد هوشمند هوش مصنوعی بر انگیزه، خودکارآمدی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

ورود سیستم های هوشمند به اکوسیستم آموزش، پارادایم های سنتی ارزیابی و ارائه بازخورد را دگرگون ساخته است. این مقاله به بررسی رابطه میان کیفیت بازخوردهای تولیدشده توسط الگوریتم های هوش مصنوعی و متغیرهای روان شناختی مانند انگیزش و پیشرفت تحصیلی می پردازد. فرضیه اصلی پژوهش بر آن استوار است که بازخوردهای هوشمندانه، با قابلیت شخصی سازی دقیق برای هر یادگیرنده، می توانند از طریق تقویت حس خودکارآمدی و کاهش فاصله شناختی، انگیزش درونی دانش آموزان را تحریک کنند. یافته های این مطالعه نشان می دهد که زمانی که بازخوردها نه تنها اصلاح کننده خطا، بلکه هدایت گر فرآیند تفکر باشند، سطح مشارکت و پایداری تلاش تحصیلی افزایش می یابد. همچنین، ادراک دانش آموزان از «عدالت» و «شفافیت» الگوریتم های ارزیابی، تاثیر مستقیمی بر اعتماد آنان به سیستم و در نتیجه عملکرد نهایی دارد. این مقاله با نقد و بررسی مکانیسم های تعامل انسان و ماشین، مدلی ارائه می دهد که در آن هوش مصنوعی به عنوان یک همراه یادگیری همدل عمل می کند تا جایگزین معلم نشود، بلکه ظرفیت های انسانی را پرورش دهد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی آموزشی ، بازخورد شخصی سازی شده ، انگیزش درونی ، خودکارآمدی تحصیلی ، عدالت الگوریتمی ، پیشرفت یادگیری