چگونه توانستم با طراحی «تمرینات ضد-گوشی» در زنگ ورزش، اثرات مخرب خمیدگی گردن و شانه ها را در دانش آموزان تعدیل کنم؟

گسترش روزافزون فناوری های نوین ارتباطی و استفاده مداوم و غیراستاندارد از تلفن های همراه و تبلت ها توسط کودکان و نوجوانان، تغییرات نامطلوبی را در ساختار قامتی آنان ایجاد کرده است. در این میان، عارضه سر به جلو و افتادگی شانه ها یا کایفوز به عنوان یکی از شایع ترین اختلالات وضعیتی که به سندرم گردن پیامکی معروف است، سلامت جسمانی دانش آموزان را تهدید می کند. هدف از اقدام پژوهی حاضر، طراحی، اجرا و ارزیابی پروتکل تمرینات ضد گوشی در زنگ ورزش به منظور تعدیل و بهبود اثرات مخرب خمیدگی گردن و شانه ها در دانش آموزان مقطع ابتدایی بود. پژوهش حاضر به روش اقدام پژوهی و در یک مدرسه ابتدایی انجام شد. جامعه هدف این طرح را دانش آموزانی تشکیل می دادند که بر اساس غربالگری اولیه و ارزیابی های قامتی، درجات مشخصی از افتادگی شانه و انحراف سر به جلو را نشان می دادند.برای جمع آوری داده ها در مرحله اول از ابزارهای مختلفی شامل مشاهده میدانی رفتار حرکتی دانش آموزان، مصاحبه های نیمه ساختاریافته با اولیا و همکاران، و سنجش های زاویه سنجی ساده ساختار قامتی استفاده شد. داده های شواهد اول نشان داد که درصد بالایی از دانش آموزان به دلیل استفاده مستمر از ابزارهای دیجیتال در موقعیت های بدنی نامناسب و کم تحرکی شدید، دچار ضعف در عضلات پشتی و کوتاهی عضلات سینه ای شده اند. پس از تحلیل داده ها، پروتکل تمرینی ویژه ای تحت عنوان تمرینات ضد گوشی طراحی شد که شامل حرکات کششی فعال، تقویت عضلات مهارکننده کتف، بازی های حرکتی اصلاحی و آموزش های ارگونومی بود. این تمرینات به مدت دوازده هفته و در ابتدای زنگ های ورزش اجرا شد. شواهد دوم نشان دهنده بهبود ملموس در وضعیت قامتی دانش آموزان، افزایش آگاهی بدنی آنان و کاهش شکایات ناشی از دردهای موضعی گردن و شانه بود. نتایج این اقدام پژوهی نشان می دهد که تلفیق تمرینات هدفمند اصلاحی در برنامه های تربیت بدنی مدارس می تواند نقش پیشگیرانه و درمانی موثری در کنترل آسیب های قامتی ناشی از فناوری داشته باشد.

کلیدواژه ها:

تربیت بدنی ، حرکات اصلاحی ، سندرم گردن پیامکی ، ساختار قامتی ، دانش آموزان ابتدایی ، تمرینات ضد گوشی