بررسی رابطه سبک های فرزند پروری با انگیزش تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی

انگیزش تحصیلی یکی از مهم ترین عوامل موثر بر موفقیت آموزشی دانش آموزان است که تحت تاثیر عوامل فردی، خانوادگی و اجتماعی قرار دارد. در این میان، خانواده به عنوان نخستین نهاد تربیتی و سبک های فرزندپروری والدین به عنوان یکی از مهم ترین عوامل محیطی، نقش بسزایی در شکل گیری نگرش ها، باورها و انگیزه های تحصیلی فرزندان ایفا می کنند. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه سبک های فرزندپروری و انگیزش تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی به روش مروری تحلیلی انجام شده است. در این پژوهش، مقالات علمی، پایان نامه ها و منابع معتبر داخلی و خارجی منتشرشده در فاصله سال های ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۵ و ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵ از پایگاه های علمی معتبر مورد بررسی و تحلیل قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان داد که سبک فرزندپروری مقتدرانه، به دلیل برخورداری از ویژگی هایی همچون حمایت عاطفی، نظارت منطقی، ارتباط موثر و احترام به استقلال فرزندان، بیشترین تاثیر مثبت را بر انگیزش تحصیلی دانش آموزان دارد. همچنین نتایج مطالعات بیانگر آن است که سبک های فرزندپروری مستبدانه و سهل گیرانه، به دلیل محدود کردن استقلال یا فقدان نظارت کافی، تاثیر کمتری بر تقویت انگیزش تحصیلی داشته و در برخی موارد با کاهش علاقه به یادگیری و مشارکت آموزشی همراه هستند. در مجموع، نتایج این پژوهش بر نقش تعیین کننده خانواده و شیوه های فرزندپروری در ارتقای انگیزش تحصیلی دانش آموزان تاکید دارد و نشان می دهد که آموزش والدین در زمینه به کارگیری سبک فرزندپروری مقتدرانه می تواند گامی موثر در بهبود عملکرد و انگیزش تحصیلی فرزندان باشد.

کلیدواژه ها:

سبک های فرزندپروری ، فرزندپروری مقتدرانه ، انگیزش تحصیلی ، دانش آموزان دوره ابتدایی ، مطالعه مروری تحلیلی