عوامل موثر بر اختلالات رفتاری دانش آموزان پسر دوره ابتدایی

اختلالات رفتاری از مهم ترین مشکلات روان شناختی و تربیتی دوران کودکی به شمار می روند و می توانند عملکرد تحصیلی، روابط اجتماعی، سازگاری عاطفی و آینده اجتماعی دانش آموزان را تحت تاثیر قرار دهند. دانش آموزان پسر دوره ابتدایی، به دلیل ویژگی های رشدی و شیوع بیشتر برخی رفتارهای برون سازی شده مانند پرخاشگری، بیش فعالی، نافرمانی و قانون شکنی، بیش از سایر دانش آموزان در معرض شناسایی به عنوان کودک دارای مشکل رفتاری قرار می گیرند. پژوهش حاضر با روش مروری توصیفی و با هدف بررسی عوامل موثر بر اختلالات رفتاری دانش آموزان پسر دوره ابتدایی انجام شده است. یافته های پژوهش های داخلی و خارجی نشان می دهد که اختلالات رفتاری کودکان نتیجه تاثیر متقابل مجموعه ای از عوامل فردی، زیستی، روان شناختی، خانوادگی، آموزشی، اجتماعی و اقتصادی است. ویژگی های خلقی، ضعف خودتنظیمی، مشکلات توجه، ناتوانی در کنترل هیجان و ضعف مهارت های اجتماعی از عوامل فردی مهم محسوب می شوند. تعارض والدین، سبک های فرزندپروری مستبدانه یا سهل گیرانه، تنبیه بدنی، بی ثباتی قوانین خانه، فشار روانی والدین، فقر اقتصادی و پایین بودن سطح تحصیلات والدین نیز از عوامل خانوادگی موثرند. در محیط مدرسه، روابط نامناسب معلم و دانش آموز، مدیریت ضعیف کلاس، انتظارات تحصیلی نامتناسب، طرد شدن از سوی همسالان و فقدان خدمات مشاوره ای می توانند در شکل گیری یا تشدید مشکلات رفتاری نقش داشته باشند. بر این اساس، پیشگیری و کاهش اختلالات رفتاری مستلزم شناسایی زودهنگام، همکاری خانواده و مدرسه، آموزش والدین، توانمندسازی معلمان و استفاده از مداخلات روان شناختی و تربیتی مبتنی بر شواهد است.

کلیدواژه ها:

اختلالات رفتاری ، دانش آموزان پسر ، دوره ابتدایی ، سبک فرزندپروری ، عوامل خانوادگی ، محیط مدرسه ، سلامت روان.