کارکرد نمایش و قصه گویی در آموزش زندگی نامه شاعران و نویسندگان کهن و معاصر و تاثیر آن بر درک عمیق تر دانش آموزان از متون ادبی

آموزش زندگی نامه شاعران و نویسندگان در کتاب های زبان و ادبیات فارسی، یکی از مهم ترین راه های آشنایی دانش آموزان با میراث فرهنگی، هویت ملی و سیر تحول ادبیات ایران است. با این حال، ارائه این مطالب به شیوه های سنتی و مبتنی بر حفظ اطلاعات، اغلب موجب کاهش انگیزه، مشارکت و درک عمیق دانش آموزان از آثار ادبی می شود. بهره گیری از روش های تدریس فعال مانند نمایش و قصه گویی می تواند زندگی، اندیشه و فضای تاریخی شاعران و نویسندگان را به شکلی ملموس، جذاب و ماندگار برای دانش آموزان بازآفرینی کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی کارکرد نمایش و قصه گویی در آموزش زندگی نامه شاعران و نویسندگان کهن و معاصر و تاثیر آن بر درک عمیق تر دانش آموزان از متون ادبی انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و اسنادی است. اطلاعات پژوهش از طریق بررسی کتاب های تخصصی، مقالات علمی، پژوهش های مرتبط و اسناد آموزشی گردآوری و تحلیل شده است. یافته های پژوهش نشان داد که استفاده از نمایش و قصه گویی موجب افزایش علاقه دانش آموزان به ادبیات فارسی، تقویت درک مفاهیم ادبی، افزایش ماندگاری مطالب در حافظه، رشد مهارت های زبانی، تقویت تخیل، افزایش مشارکت در کلاس و ارتقای تفکر انتقادی می شود. همچنین این روش ها امکان برقراری ارتباط عاطفی میان دانش آموز و شخصیت های ادبی را فراهم کرده و فهم زمینه های تاریخی، فرهنگی و اجتماعی آثار را تسهیل می کنند. نتایج پژوهش بیانگر آن است که استفاده هدفمند از نمایش و قصه گویی، در کنار سایر روش های فعال تدریس، می تواند نقش موثری در ارتقای کیفیت آموزش زبان و ادبیات فارسی در دوره متوسطه اول ایفا کند.

کلیدواژه ها:

نمایش آموزشی ، قصه گویی ، زندگی نامه شاعران ، آموزش ادبیات فارسی ، یادگیری فعال