تاثیر ۸ هفته تمرین هوازی بر VO۲max و استقامت قلبی-عروقی دانش آموزان

هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر هشت هفته تمرین هوازی بر حداکثر اکسیژن مصرفی VO۲max و استقامت قلبی-عروقی دانش آموزان بود. جامعه آماری این پژوهش نیمه تجربی را دانش آموزان پسر و دختر تشکیل دادند که از میان آن ها نمونه ای هدفمند انتخاب و به دو گروه تجربی و کنترل تقسیم شدند. گروه تجربی به مدت هشت هفته، هر هفته سه جلسه و هر جلسه ۴۵ دقیقه به تمرینات هوازی منظم پرداختند، در حالی که گروه کنترل فعالیت های عادی روزانه خود را دنبال کردند. متغیرهای پژوهش شامل استقامت قلبی-عروقی (آزمون دویدن ۵۴۰ متر) و VO۲max (با فرمول های استاندارد برآورد میدانی) پیش و پس از دوره تمرینی ارزیابی شدند. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس نشان داد که هشت هفته تمرین هوازی منجر به بهبود معنادار در استقامت قلبی-عروقی و افزایش سطح حداکثر اکسیژن مصرفی در گروه تجربی در مقایسه با گروه کنترل شد. در نتیجه، گنجاندن تمرینات هوازی منظم در برنامه های تربیت بدنی مدارس نقش بسزایی در ارتقای سلامت فیزیولوژیک دانش آموزان دارد.

کلیدواژه ها:

تمرین هوازی ، حداکثر اکسیژن مصرفی ، استقامت قلبی-عروقی ، آمادگی جسمانی ، دانش آموزان