مدیریت خشم و پرخاشگری دانش آموزان در مدرسه

مدیریت خشم و پرخاشگری دانش آموزان در مدرسه یکی از چالش برانگیزترین و در عین حال حیاتی ترین حوزه های روان شناسی تربیتی و آموزش و پرورش معاصر محسوب می شود و شیوع روزافزون رفتارهای پرخاشگرانه و خشمگینانه در میان کودکان و نوجوانان، نظام های آموزشی را با بحرانی جدی مواجه ساخته است که نه تنها بر ایمنی و امنیت محیط مدرسه تاثیر می گذارد، بلکه پیامدهای عمیقی بر سلامت روان، عملکرد تحصیلی و روابط اجتماعی دانش آموزان دارد؛ این مقاله با هدف بررسی جامع مدیریت خشم و پرخاشگری دانش آموزان در مدرسه، به مرور نظام مند ادبیات پژوهشی در این حوزه می پردازد و ابعاد مختلف موضوع را شامل ماهیت و انواع خشم و پرخاشگری، شیوع و همه شناسی این پدیده در مدارس، عوامل خطر و زمینه ساز، رویکردهای نظری، مداخلات مدرسه محور مبتنی بر شواهد، راهبردهای عملی برای معلمان، نقش برنامه های آموزش مهارت های اجتماعی-هیجانی، و چالش های پیش روی اجرای برنامه های مدیریت خشم مورد بررسی قرار می دهد؛ یافته های پژوهش نشان می دهد که مداخلات مبتنی بر رویکرد شناختی-رفتاری (CBT)، برنامه های آموزش هوش هیجانی، مدل های تربیت عقلانی-هیجانی-رفتاری (REBE)، و برنامه هایی نظیر مقابله با خشم (Coping Power) از موثرترین راهبردهای مدرسه محور برای کاهش خشم و پرخاشگری دانش آموزان هستند و اجرای این برنامه ها با رویکرد چندسطحی و مشارکت معلمان، والدین و متخصصان، می تواند به بهبود چشمگیر رفتارهای دانش آموزان و ایجاد محیطی امن و حمایت گر در مدارس منجر شود؛ نتیجه گیری مقاله بر لزوم بازنگری در سیاست های انضباطی مدارس، توانمندسازی معلمان در مدیریت رفتارهای چالش برانگیز، و ادغام برنامه های آموزش مهارت های اجتماعی-هیجانی در برنامه ی درسی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

مدیریت خشم ، پرخاشگری دانش آموزان ، مداخلات مدرسه محور ، رویکرد شناختی-رفتاری ، مهارت های اجتماعی-هیجانی ، انضباط مدرسه ، سلامت روان دانش آموزان