تاثیر فعالیت های امور تربیتی بر پیشگیری از آسیب های اجتماعی دانش آموزان؛ مطالعه موردی مدارس ابتدایی منطقه ۷ شهر تهران

مدرسه به عنوان یکی از نهادهای اصلی جامعه پذیری، نقشی اساسی در شکل گیری شخصیت و رفتار اجتماعی دانش آموزان دارد. در این میان، امور تربیتی مدارس با اجرای برنامه های فرهنگی، دینی، اخلاقی و اجتماعی، می تواند بستر مهمی برای پیشگیری از آسیب های اجتماعی در سنین کودکی و نوجوانی فراهم آورد. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر فعالیت های امور تربیتی بر پیشگیری از آسیب های اجتماعی در مدارس ابتدایی منطقه ۷ شهر تهران است. پژوهش از نوع توصیفی–پیمایشی و جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پایه چهارم تا ششم ابتدایی این منطقه در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ می باشد. نمونه ای ۳۲۰ نفری بر اساس روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته فعالیت های امور تربیتی (۳۰ گویه) و مقیاس سنجش آسیب های اجتماعی دانش آموزان (۳۵ گویه) بود. پایایی پرسشنامه ها با آلفای کرونباخ به ترتیب ۰.۸۵ و ۰.۸۲ تایید شد. یافته ها نشان داد بین مشارکت در فعالیت های امور تربیتی و کاهش گرایش به آسیب های اجتماعی (مانند پرخاشگری، مصرف رسانه های مضر، ترک تحصیل، بزهکاری های کوچک) رابطه منفی و معنادار وجود دارد (p<۰.۰۱). تحلیل رگرسیون چندگانه نیز نشان داد که مولفه های آموزش مهارت های زندگی، برگزاری فعالیت های فرهنگی–دینی، و ایجاد گروه های همسالان نقش مهمی در کاهش احتمال آسیب های اجتماعی دارند. در نهایت، پیشنهادهایی برای تقویت نقش امور تربیتی در پیشگیری از آسیب های اجتماعی دانش آموزان ابتدایی ارائه گردید.

کلیدواژه ها:

امور تربیتی ، آسیب های اجتماعی ، پیشگیری ، دانش آموزان ابتدایی ، تهران